سایر ابزار و تجهیزات ایمنی به مجموعهای از وسایل و تجهیزات گفته میشود که برای کاهش خطرات محیط کار، محافظت از افراد، کنترل شرایط ناایمن و افزایش ایمنی در کارگاهها، کارخانهها، پروژههای ساختمانی، انبارها و محیطهای صنعتی مورد استفاده قرار میگیرند.
تجهیزات ایمنی فقط به کلاه، دستکش و کفش ایمنی محدود نمیشوند. انواع علائم هشداردهنده، نوار خطر، مخروط ترافیکی، چراغ هشدار، آینه محدب، تجهیزات کنترل دسترسی، محافظ ماشینآلات، تجهیزات کار در ارتفاع، جعبه کمکهای اولیه، تجهیزات محافظتی کارگاهی و بسیاری از لوازم دیگر نیز در این گروه قرار میگیرند.
انتخاب تجهیزات ایمنی باید بر اساس نوع خطر، محیط کاری، نوع فعالیت، تعداد افراد، شرایط فیزیکی محیط و الزامات ایمنی انجام شود. تجهیزات مناسب میتوانند میزان مواجهه افراد با خطرات مکانیکی، شیمیایی، الکتریکی، حرارتی، صوتی و سایر خطرات محیط کار را کاهش دهند.
در محیطهای صنعتی و کارگاهی، خطرات مختلفی مانند سقوط اجسام، برخورد با ماشینآلات، لغزش، آتشسوزی، مواد شیمیایی، برق، گردوغبار، صدا و حرارت وجود دارد. به همین دلیل استفاده از تجهیزات مناسب برای کنترل و کاهش این خطرات اهمیت زیادی دارد.
تجهیزات حفاظت فردی یکی از بخشهای سیستم ایمنی محسوب میشوند و زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکنند که خطر با روشهای مهندسی یا مدیریتی به طور کامل حذف یا کنترل نشده باشد. انتخاب تجهیزات باید بر اساس ارزیابی خطر انجام شود و آموزش، نگهداری و بازرسی صحیح نیز در کنار آن مورد توجه قرار گیرد.
این گروه از محصولات تنوع زیادی دارد و میتوان آنها را بر اساس نوع کاربرد دستهبندی کرد.
علائم ایمنی برای اطلاعرسانی درباره خطرات، مسیرهای خروج، تجهیزات اضطراری و الزامات محیط کار استفاده میشوند.
تابلوهای هشدار خطر، تابلوهای ممنوعیت، علائم الزام استفاده از تجهیزات حفاظت فردی، علائم خروج اضطراری و تابلوهای شناسایی تجهیزات از نمونههای این گروه هستند.
استفاده از علائم واضح و قابل مشاهده میتواند به آگاهی افراد از شرایط محیط کمک کند.
نوارهای هشدار برای مشخص کردن محدودههای خطرناک، محل عملیات، بخشهای در حال تعمیر یا مناطقی که ورود به آنها محدود شده است استفاده میشوند.
این نوارها در پروژههای ساختمانی، کارگاهها، عملیات تعمیراتی و محیطهای عمومی کاربرد دارند.
مخروطهای ایمنی برای مشخص کردن محدوده کار، مسیر عبور و نقاط خطر استفاده میشوند. در محیطهای صنعتی، پارکینگها، انبارها، جادهها و پروژههای عمرانی کاربرد زیادی دارند.
مدلهای دارای رنگ و نوار بازتابنده میتوانند در شرایط کمنور دید بهتری ایجاد کنند.
چراغهای هشدار برای اعلام خطر، مشخص کردن محل عملیات یا افزایش دید تجهیزات و مسیرها استفاده میشوند.
چراغ گردان، چراغ چشمکزن و چراغ هشدار LED از نمونههای متداول این گروه هستند.
آینههای محدب برای افزایش میدان دید در نقاطی که دید مستقیم محدود است استفاده میشوند. این تجهیزات در انبارها، پارکینگها، سولهها، ورودیها، تقاطع مسیرهای داخلی و محیطهای صنعتی کاربرد دارند.
آینه محدب میتواند به مشاهده بهتر مسیرهای دارای زاویه کور کمک کند.
دستها در بسیاری از فعالیتهای صنعتی و کارگاهی در معرض خطر بریدگی، سایش، ضربه، حرارت و مواد شیمیایی قرار دارند. به همین دلیل دستکش باید متناسب با نوع خطر انتخاب شود.
دستکش ضدبرش، دستکش کارگاهی، دستکش ضدحرارت، دستکش جوشکاری، دستکش مقاوم در برابر مواد شیمیایی و دستکشهای مخصوص برخی فعالیتهای صنعتی از انواع تجهیزات حفاظت دست هستند.
انتخاب دستکش تنها بر اساس ضخامت آن کافی نیست و جنس، نوع خطر، اندازه و شرایط کاری نیز باید در نظر گرفته شود.
چشمها ممکن است در اثر ورود گردوغبار، براده، ذرات پرتابشده، مواد شیمیایی، جرقه و حرارت آسیب ببینند.
عینک ایمنی، عینک ضدضربه، عینک ضدگردوغبار، شیلد محافظ صورت و محافظهای مخصوص برخی عملیات از تجهیزات حفاظت چشم و صورت هستند.
نوع محافظ باید متناسب با خطر موجود انتخاب شود؛ برای مثال تجهیزات مورد استفاده در سنگزنی و برش با تجهیزات مورد نیاز هنگام کار با مواد شیمیایی یکسان نیستند.
کلاه ایمنی و تجهیزات محافظ سر برای کاهش خطرات ناشی از برخورد یا سقوط اجسام و برخی خطرات محیط کار استفاده میشوند.
در انتخاب کلاه ایمنی باید به نوع فعالیت، شرایط محیط، اندازه مناسب و وضعیت ظاهری و فنی کلاه توجه کرد. کلاه آسیبدیده یا دارای علائم خرابی نباید بدون بررسی مجدد مورد استفاده قرار گیرد.
در محیطهای دارای صدای زیاد مانند کارگاههای صنعتی، خطوط تولید، کارگاههای فلزکاری و برخی پروژههای عمرانی ممکن است استفاده از محافظ شنوایی ضروری باشد.
گوشگیر و ایرماف از رایجترین تجهیزات حفاظت شنوایی هستند. انتخاب این تجهیزات باید بر اساس شدت و نوع صدای محیط و مدت زمان مواجهه انجام شود.
در برخی محیطهای کاری ممکن است گردوغبار، دود، بخارات یا گازهای مختلف وجود داشته باشد. تجهیزات حفاظت تنفسی با توجه به نوع آلاینده و شرایط محیط انتخاب میشوند.
ماسکهای تنفسی، نیمصورت، تمامصورت و برخی سیستمهای تنفسی تأمینکننده هوا در این گروه قرار میگیرند.
انتخاب ماسک یا رسپیراتور باید بر اساس نوع آلاینده، غلظت آن و شرایط محیط انجام شود و صرفاً استفاده از هر نوع ماسک نمیتواند برای همه خطرات مناسب باشد.
کفش و چکمه ایمنی برای محافظت از پا در برابر خطراتی مانند سقوط اجسام، سوراخشدن کف، لغزش، برخی مواد شیمیایی و شرایط محیطی استفاده میشوند.
کفش ایمنی پنجه فولادی، کفش ضدلغزش، کفش مقاوم در برابر مواد خاص و چکمههای ایمنی از انواع تجهیزات این گروه هستند.
نوع کفش باید بر اساس شرایط محیط کار انتخاب شود. برای مثال در محیطهای لغزنده، ویژگی ضدلغزش اهمیت زیادی دارد.
لباس کار و تجهیزات حفاظت بدن میتوانند برای محافظت در برابر آلودگی، حرارت، مواد شیمیایی، جرقه، گردوغبار یا برخی خطرات محیطی استفاده شوند.
لباس کار صنعتی، لباس ضدحریق، لباس ضداسید، لباس یکبارمصرف، پیشبند ایمنی و لباسهای شبرنگ یا بازتابنده از محصولات این گروه هستند.
نوع لباس باید با خطر موجود در محیط و شرایط انجام کار هماهنگ باشد.
کار در ارتفاع یکی از فعالیتهایی است که نیازمند تجهیزات ایمنی تخصصی است. کمربند و هارنس ایمنی، طناب ایمنی، لنیارد، کارابین و تجهیزات اتصال و مهار از جمله ابزارهای مورد استفاده در این شرایط هستند.
این تجهیزات باید متناسب با سیستم حفاظت در برابر سقوط انتخاب و به شکل صحیح استفاده و بازرسی شوند.
جعبه کمکهای اولیه یکی از تجهیزات ضروری بسیاری از محیطهای کاری است. این جعبه میتواند شامل اقلامی مانند باند، گاز استریل، چسب زخم، محلولهای مورد نیاز و سایر لوازم اولیه متناسب با محیط باشد.
محتویات جعبه باید به صورت دورهای بررسی شوند و اقلام مصرفشده یا تاریخگذشته جایگزین شوند.
برخی تجهیزات ایمنی برای کنترل شرایط اضطراری و مقابله اولیه با آتشسوزی مورد استفاده قرار میگیرند.
کپسول آتشنشانی، پتوی اطفای حریق، جعبه آتشنشانی، علائم مسیر خروج و تجهیزات هشدار حریق از جمله موارد مهم در این زمینه هستند.
نوع تجهیزات باید با نوع خطر و کاربری محیط هماهنگ باشد.
محافظ ماشینآلات برای کاهش دسترسی ناخواسته افراد به قسمتهای متحرک و خطرناک دستگاهها استفاده میشود.
محافظهای فلزی، توریهای ایمنی، حفاظ شفاف و سیستمهای محدودکننده دسترسی از نمونههای این تجهیزات هستند.
در محیطهای صنعتی، محافظت از بخشهای متحرک ماشینآلات میتواند یکی از اجزای مهم کنترل خطرات مکانیکی باشد.
کار با تجهیزات الکتریکی میتواند خطر برقگرفتگی، اتصال کوتاه و سایر حوادث الکتریکی را به همراه داشته باشد.
برخی تجهیزات ایمنی این حوزه شامل دستکش عایق مناسب، کفش یا زیرپایی عایق، علائم هشدار برق، قفل و تگ ایمنی و تجهیزات مخصوص عملیات برق هستند.
تجهیزات برق باید متناسب با سطح خطر و کاربرد مورد نظر انتخاب شوند و استفاده از ابزار یا تجهیزات نامتناسب میتواند خطر را افزایش دهد.
انبارها نیز به تجهیزات ایمنی متنوعی نیاز دارند. محافظ ستون، ضربهگیر، آینه محدب، علائم مسیر، نوار هشدار، محافظ قفسه، گارد حفاظتی و تجهیزات علامتگذاری از جمله محصولات مورد استفاده در این محیطها هستند.
این تجهیزات به مشخص شدن مسیر حرکت، کاهش برخورد وسایل نقلیه با سازهها و مشخص شدن محدودههای خطر کمک میکنند.
در کارگاههای صنعتی معمولاً ترکیبی از تجهیزات مختلف مورد استفاده قرار میگیرد. بسته به نوع فعالیت ممکن است کلاه، عینک، دستکش، کفش ایمنی، محافظ گوش، ماسک تنفسی، لباس کار، علائم هشدار و تجهیزات اضطراری مورد نیاز باشد.
تجهیزات باید بر اساس فعالیت واقعی کارگاه انتخاب شوند و نمیتوان یک مجموعه ثابت را برای تمام محیطهای کاری مناسب دانست.
انتخاب تجهیزات ایمنی باید با بررسی خطرات محیط شروع شود.
ابتدا باید مشخص شود چه خطراتی در محیط وجود دارد. خطرات مکانیکی، الکتریکی، شیمیایی، حرارتی، صوتی، سقوط، گردوغبار و سایر خطرات باید مورد بررسی قرار گیرند.
هر تجهیز برای خطر مشخصی طراحی شده است. بنابراین باید مشخص شود محصول انتخابشده واقعاً در برابر خطر مورد نظر حفاظت ایجاد میکند.
تجهیزات حفاظت فردی باید اندازه مناسبی داشته باشند. تجهیزی که به خوبی روی بدن قرار نگیرد ممکن است حفاظت مورد انتظار را فراهم نکند.
در خرید تجهیزات ایمنی باید مشخصات فنی، استانداردهای مرتبط و اطلاعات تولیدکننده بررسی شود. استفاده از محصول نامتناسب یا فاقد مشخصات قابل اعتماد میتواند عملکرد حفاظتی مورد انتظار را کاهش دهد.
رطوبت، دما، مواد شیمیایی، گردوغبار، نور، فضای محدود و سایر شرایط محیطی میتوانند روی انتخاب تجهیزات تأثیر بگذارند.
تجهیزات ایمنی باید به شکلی باشند که استفاده صحیح از آنها امکانپذیر باشد. راحتی، وزن، قابلیت تنظیم و سازگاری با سایر تجهیزات از عوامل مهم هستند.
تجهیزات ایمنی نیز مانند سایر تجهیزات نیازمند بررسی و نگهداری هستند. کلاه، عینک، دستکش، هارنس، کفش، تجهیزات تنفسی و سایر محصولات باید به صورت دورهای بررسی شوند.
وجود پارگی، ترک، شکستگی، فرسودگی، تغییر شکل یا آسیب جدی میتواند نشانه نیاز به تعویض یا بررسی تخصصی تجهیز باشد.
همچنین تجهیزات باید در شرایط مناسب و دور از عوامل آسیبزننده نگهداری شوند. تجهیزات آلوده نیز باید طبق دستورالعمل مربوطه تمیز شوند. نگهداری صحیح و آموزش استفاده از PPE از بخشهای مهم یک برنامه مؤثر ایمنی محسوب میشوند.
یکی از اشتباهات رایج، خرید تجهیزات بدون بررسی نوع خطر است. ممکن است یک دستکش، ماسک یا عینک برای یک کاربرد مناسب باشد اما برای خطر دیگری حفاظت کافی ایجاد نکند.
انتخاب سایز نامناسب، استفاده از تجهیزات آسیبدیده، بیتوجهی به تاریخ مصرف برخی محصولات، عدم آموزش کارکنان و استفاده مشترک نادرست از برخی تجهیزات نیز از اشتباهات رایج هستند.
همچنین نباید تجهیزات حفاظت فردی را جایگزین حذف یا کنترل خطر در منبع دانست. PPE معمولاً یکی از لایههای کنترل خطر است و باید در کنار اقدامات مهندسی، روشهای کاری و آموزش مناسب استفاده شود.
قیمت تجهیزات ایمنی به نوع محصول، جنس، کیفیت ساخت، سطح حفاظت، طراحی، اندازه، امکانات، استانداردها و کاربرد تخصصی آن بستگی دارد.
برای مثال قیمت یک علامت هشدار ساده با یک سیستم حفاظت در برابر سقوط یا یک تجهیز تنفسی تخصصی قابل مقایسه نیست.
به همین دلیل بهتر است هنگام انتخاب تجهیزات، ابتدا سطح حفاظت مورد نیاز مشخص شود و سپس محصولی متناسب با همان نیاز انتخاب شود.
سایر ابزار و تجهیزات ایمنی شامل طیف گستردهای از محصولات برای کنترل خطرات محیط کار و محافظت از افراد است. علائم هشدار، نوار خطر، مخروط ترافیکی، آینه محدب، چراغ هشدار، تجهیزات حفاظت فردی، تجهیزات کار در ارتفاع، لوازم کمکهای اولیه، محافظ ماشینآلات و تجهیزات ایمنی انبار از مهمترین محصولات این گروه هستند.
انتخاب تجهیزات ایمنی باید بر اساس ارزیابی خطر، نوع فعالیت، شرایط محیط، اندازه و تناسب تجهیز، کیفیت ساخت و الزامات فنی انجام شود. همچنین بازرسی، نگهداری، آموزش و استفاده صحیح از تجهیزات بخش مهمی از عملکرد مؤثر آنها است.
این دسته میتواند شامل علائم ایمنی، نوار خطر، مخروط، آینه محدب، چراغ هشدار، تجهیزات حفاظت فردی، تجهیزات کار در ارتفاع، محافظ ماشینآلات، لوازم کمکهای اولیه و سایر تجهیزات کنترل خطر باشد.
بسته به نوع فعالیت، تجهیزات حفاظت چشم، دست، سر، پا، گوش و تنفس، لباس کار، علائم هشدار و تجهیزات اضطراری از مهمترین اقلام ایمنی کارگاه محسوب میشوند.
ابتدا باید خطرات محیط شناسایی شوند و سپس تجهیزی انتخاب شود که برای همان خطر و شرایط کاری طراحی شده باشد.
بله. بازرسی دورهای، تمیزکاری، نگهداری صحیح و تعویض تجهیزات آسیبدیده از اقدامات ضروری برای حفظ عملکرد تجهیزات ایمنی هستند.
خیر. نوع دستکش باید بر اساس خطر موجود مانند بریدگی، حرارت، مواد شیمیایی، سایش یا ضربه انتخاب شود.
خیر. تجهیزات حفاظت فردی یکی از لایههای کنترل خطر هستند و باید در کنار حذف یا کنترل خطر، اقدامات مهندسی، روشهای کاری مناسب و آموزش استفاده شوند.