ضد گزش و دافع حشرات از محصولات کاربردی برای محافظت از پوست در برابر پشه، کنه، مگسهای گزنده و برخی حشرات دیگر هستند. این محصولات بهخصوص در فصلهای گرم، سفر، طبیعتگردی، کمپینگ، فعالیتهای فضای باز و مناطقی که جمعیت حشرات در آنها بیشتر است، مورد استفاده قرار میگیرند.
برخی حشرات علاوه بر ایجاد خارش، قرمزی و التهاب موضعی، میتوانند ناقل بعضی بیماریها باشند. به همین دلیل پیشگیری از گزش تنها به موضوع راحتی محدود نمیشود و در برخی شرایط میتواند بخشی از اقدامات محافظتی در برابر بیماریهای منتقله از طریق حشرات باشد. CDC استفاده از دافع حشرات ثبتشده و رعایت دستور مصرف روی برچسب را یکی از روشهای مؤثر برای کاهش گزش حشرات معرفی میکند.
دافع حشرات یا Insect Repellent محصولی است که برای کاهش احتمال نزدیک شدن یا گزش حشرات روی پوست، لباس یا برخی تجهیزات مورد استفاده قرار میگیرد.
دافع حشرات الزاماً حشره را نمیکشد. برای مثال، DEET با ایجاد اختلال در توانایی حشرات برای تشخیص بوی انسان، احتمال نزدیک شدن و گزش را کاهش میدهد.
به همین دلیل باید میان دافع حشرات و حشرهکش تفاوت قائل شد. دافع حشرات عمدتاً برای دور نگه داشتن حشره استفاده میشود، در حالی که حشرهکش با هدف از بین بردن حشره طراحی شده است.
دافع حشرات را میتوان بر اساس نوع ماده مؤثره، شکل محصول و محل استفاده دستهبندی کرد.
اسپری یکی از رایجترین شکلهای دافع حشرات است و میتواند برای پوشاندن بخشهای مختلف پوست یا لباس مورد استفاده قرار گیرد.
مزیت اصلی اسپری، پخش نسبتاً آسان روی سطح موردنظر است. با این حال، هنگام استفاده باید مراقب چشم، دهان، بینی و پوست آسیبدیده بود.
لوسیونها و کرمهای دافع حشرات برای افرادی مناسب هستند که ترجیح میدهند محصول را مستقیماً و با کنترل بیشتر روی پوست پخش کنند.
این محصولات برای قسمتهایی مانند دستها، پاها و سایر نواحی در معرض حشرات کاربرد دارند.
محصولات رولآن یا استیکی معمولاً برای استفاده موضعی طراحی میشوند و امکان کنترل بیشتر هنگام استفاده را فراهم میکنند.
این نوع محصولات میتوانند برای حمل در سفر یا استفاده در خارج از خانه کاربردی باشند.
برخی محصولات به شکل دستمال یا پد عرضه میشوند و برای استفاده سریع طراحی شدهاند. مقدار مادهای که با این روش روی پوست قرار میگیرد به محصول و دستور مصرف آن بستگی دارد.
برخی محصولات برای استفاده روی لباس، چادر، کفش، کولهپشتی یا تجهیزات فضای باز طراحی شدهاند. پرمترین نمونهای از مادهای است که برای برخی لباسها و تجهیزات استفاده میشود و نباید مستقیماً روی پوست اعمال شود.
نوع ماده مؤثره نقش مهمی در میزان و مدت محافظت محصول دارد. EPA چندین ماده فعال را برای دافعهای حشرات پوستی ثبت کرده است که از جمله آنها میتوان به DEET، پیکاریدین، IR3535، روغن اکالیپتوس لیمویی و PMD اشاره کرد.
DEET یکی از شناختهشدهترین مواد دافع حشرات است و در محصولات مختلف به شکل اسپری، لوسیون، رولآن و سایر فرمولاسیونها وجود دارد.
این ماده برای دفع حشراتی مانند پشه و کنه کاربرد دارد و میزان غلظت آن در محصولات مختلف متفاوت است. افزایش غلظت ماده مؤثره معمولاً میتواند مدت محافظت را افزایش دهد، اما به معنای آن نیست که هر محصول با غلظت بالاتر برای همه افراد مناسبتر است. دستور مصرف روی برچسب باید ملاک استفاده باشد.
Picaridin که در برخی کشورها با نام Icaridin نیز شناخته میشود، یکی دیگر از مواد مؤثره رایج در دافعهای حشرات است.
این ماده برای دفع حشرات و بهویژه پشهها مورد استفاده قرار میگیرد و در بسیاری از محصولات دافع حشرات پوستی وجود دارد.
IR3535 نیز از مواد فعال مورد استفاده در برخی دافعهای حشرات است و در محصولات ثبتشده برای محافظت در برابر حشرات مختلف به کار میرود.
روغن اکالیپتوس لیمویی یا OLE و مادهای به نام PMD از دیگر ترکیباتی هستند که در برخی دافعهای حشرات استفاده میشوند.
نکته مهم این است که CDC میان محصولات فرمولهشده و ثبتشده حاوی OLE و استفاده از روغن خالص اکالیپتوس لیمویی تفاوت قائل میشود. روغن خالص اکالیپتوس لیمویی بهعنوان جایگزین تأییدشده دافع حشرات توصیه نمیشود، زیرا آزمونهای معتبر لازم برای ایمنی و اثربخشی آن به شکل محصول دافع ثبتشده انجام نشده است.
برخی دافعهای حشرات از ترکیبات گیاهی مانند روغن سیترونلا استفاده میکنند. EPA سیترونلا را نیز در میان برخی مواد مورد استفاده در محصولات دافع حشرات پوستی فهرست کرده است.
با این حال، «طبیعی بودن» یک محصول بهتنهایی به معنای اثربخشی یا بیخطر بودن آن نیست. نوع فرمولاسیون، ماده مؤثره، غلظت و دستور مصرف اهمیت دارد.
دافعهای حشرات میتوانند با توجه به ماده مؤثره و محصول برای کاهش گزش حشراتی مانند موارد زیر استفاده شوند:
البته همه محصولات عملکرد یکسانی ندارند. بنابراین هنگام انتخاب باید به حشره هدف و اطلاعات درجشده روی برچسب محصول توجه شود.
این دو محصول کاربرد یکسانی ندارند.
| ویژگی | دافع حشرات | حشرهکش |
|---|---|---|
| هدف اصلی | دور کردن یا کاهش گزش | از بین بردن حشره |
| محل استفاده | پوست، لباس یا تجهیزات طبق برچسب | محیط یا سطوح مشخص طبق برچسب |
| کاربرد اصلی | پیشگیری از تماس و گزش | کنترل جمعیت حشرات |
| نمونه کاربرد | جلوگیری از گزش پشه | کاهش حشرات در محیط |
| تماس با پوست | فقط در صورت مجاز بودن روی برچسب | معمولاً نباید روی پوست استفاده شود |
بنابراین نباید هر محصول حشرهکش را بهعنوان دافع حشرات روی پوست استفاده کرد.
هنگام انتخاب محصول بهتر است چند عامل را همزمان در نظر بگیرید.
اگر هدف محافظت در برابر پشه است، باید محصولی انتخاب شود که روی برچسب برای پشه مناسب معرفی شده باشد. برای کنه نیز باید به ادعای محافظتی محصول در برابر کنه توجه شود.
مدت محافظت به ماده مؤثره، غلظت، فرمولاسیون، میزان تعریق، تماس با آب و عوامل محیطی بستگی دارد.
CDC اشاره میکند که درصد بالاتر ماده مؤثره در برخی محصولات میتواند مدت محافظت بیشتری ایجاد کند؛ با این حال دستورالعمل درجشده روی محصول باید مبنای دفعات استفاده مجدد باشد.
برای استفاده روزمره ممکن است لوسیون یا رولآن مناسبتر باشد، در حالی که برای طبیعتگردی یا فعالیت در فضای باز، اسپری یا محصول مناسب لباس و تجهیزات میتواند کاربرد متفاوتی داشته باشد.
محصولات دافع حشرات برای کودکان باید دقیقاً مطابق دستور روی برچسب استفاده شوند. برای مثال، CDC توصیه میکند محصولات حاوی OLE یا PMD برای کودکان زیر 3 سال استفاده نشوند.
استفاده صحیح به اندازه انتخاب ماده مؤثره اهمیت دارد.
قبل از استفاده، ماده مؤثره، روش مصرف، مقدار مناسب، محدودیت سنی و هشدارهای ایمنی را بررسی کنید.
اگر محصول برای پوست طراحی شده است، تنها روی قسمتهای مجاز استفاده شود. از تماس مستقیم با چشم، دهان و پوست زخمی یا تحریکشده خودداری کنید.
اسپری کردن مستقیم دافع حشرات روی صورت توصیه نمیشود. برای استفاده روی صورت، در صورت مجاز بودن محصول، ابتدا مقدار مناسب روی دست قرار داده شده و سپس با دقت روی نواحی موردنظر استفاده شود. CDC نیز برای کودکان توصیه میکند بزرگسال ابتدا ماده را روی دست خود قرار دهد و سپس روی صورت کودک بزند.
وقتی دیگر به محافظت نیاز ندارید، شستن پوست میتواند به پاک شدن بقایای محصول کمک کند.
استفاده بیشتر از مقدار یا دفعات توصیهشده الزاماً محافظت بیشتری ایجاد نمیکند و میتواند احتمال تحریک پوست را افزایش دهد.
در فعالیتهای فضای باز ممکن است فرد همزمان به ضد آفتاب و دافع حشرات نیاز داشته باشد.
CDC توصیه میکند در چنین شرایطی ابتدا ضد آفتاب و سپس دافع حشرات استفاده شود.
همچنین بهتر است دستور مصرف هر دو محصول بررسی شود؛ زیرا فرمولاسیون محصولات مختلف میتواند متفاوت باشد.
پوست کودکان نیازمند توجه بیشتری هنگام استفاده از محصولات دافع حشرات است.
برای کودکان بهتر است:
CDC همچنین توصیه میکند برای کاهش گزش در کودکان از لباسهایی که دستها و پاها را میپوشانند و توری برای کالسکه یا کریر استفاده شود.
برای نوزادان باید احتیاط بیشتری داشت. CDC توصیه میکند دافعهای حشرات روی نوزادان کمتر از 2 ماه استفاده نشوند. برای این گروه میتوان از روشهای فیزیکی مانند پوشاندن مناسب پوست و استفاده از توری مناسب استفاده کرد.
برای کودکان بزرگتر نیز باید محدودیت سنی ماده مؤثره و دستور محصول بررسی شود.
طبق اطلاعات CDC، دافعهای حشرات ثبتشده توسط EPA در صورت استفاده مطابق دستورالعمل، برای زنان باردار و شیرده نیز قابل استفاده در نظر گرفته شدهاند.
با این حال، در صورت وجود شرایط خاص پزشکی یا حساسیت شناختهشده، بررسی برچسب محصول و مشورت با پزشک یا داروساز میتواند مفید باشد.
استفاده از دافع حشرات تنها راه کاهش گزش نیست. روشهای فیزیکی نیز میتوانند میزان تماس با حشرات را کاهش دهند.
برخی اقدامات عبارتاند از:
CDC برای پیشگیری از گزش کنه نیز پوشیدن لباس مناسب و استفاده از دافعهای ثبتشده را توصیه میکند.
برخی روغنهای گیاهی بهعنوان دافع حشرات معرفی میشوند، اما اثربخشی همه آنها یکسان نیست.
نکته مهم این است که نباید صرفاً بر اساس عبارت «گیاهی» یا «طبیعی» درباره میزان محافظت محصول قضاوت کرد. CDC مشخصاً درباره روغن خالص اکالیپتوس لیمویی هشدار میدهد که نباید آن را با محصولات دافع حشرات فرمولهشده و ثبتشده حاوی OLE یا PMD یکسان دانست.
رعایت چند نکته ساده میتواند احتمال بروز مشکل را کاهش دهد:
در سفر، بهخصوص در مناطق گرم، مرطوب یا دارای پوشش گیاهی، احتمال تماس با حشرات ممکن است افزایش پیدا کند.
برای سفر بهتر است علاوه بر دافع حشرات مناسب، لباس پوشیده، کفش مناسب و در صورت نیاز پشهبند یا توری نیز همراه داشته باشید.
در برخی مناطق، پیشگیری از گزش اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا بعضی بیماریها توسط پشه یا کنه منتقل میشوند. CDC نیز در توصیههای سفر بر پوشاندن پوست، استفاده از دافع مناسب و رعایت روشهای محافظتی تأکید میکند.
افزایش مقدار مصرف لزوماً باعث افزایش متناسب محافظت نمیشود و میتواند احتمال تحریک پوست را افزایش دهد.
محصولی که برای لباس یا محیط طراحی شده است نباید بدون مجوز روی پوست استفاده شود.
هر روغن گیاهی را نمیتوان جایگزین یک دافع حشرات استاندارد دانست.
مدت محافظت و دفعات تمدید مصرف برای محصولات مختلف متفاوت است؛ بنابراین نمیتوان یک فاصله زمانی ثابت را برای همه محصولات در نظر گرفت.
دافع حشرات میتواند بخشی از برنامه پیشگیری باشد، اما لباس مناسب، توری و پشهبند نیز میتوانند به کاهش تماس با حشرات کمک کنند.
| ماده مؤثره | کاربرد رایج | نکته مهم |
|---|---|---|
| DEET | پشه، کنه و برخی حشرات | یکی از مواد شناختهشده دافع حشرات |
| Picaridin | بهویژه پشه و برخی بندپایان | در محصولات پوستی مختلف استفاده میشود |
| IR3535 | دافع حشرات | در برخی محصولات ثبتشده وجود دارد |
| OLE | بیشتر برای دفع پشه | نوع فرمولهشده با روغن خالص متفاوت است |
| PMD | دافع حشرات | محدودیت سنی دارد |
| Citronella | برخی محصولات گیاهی | اثربخشی به نوع محصول و فرمولاسیون بستگی دارد |
| 2-Undecanone | دافع برخی حشرات | در برخی محصولات ثبتشده استفاده میشود |
فهرست مواد مؤثره ثبتشده توسط EPA شامل این ترکیبات و چند ماده دیگر است.
برای انتخاب محصول مناسب، بهتر است این مراحل را در نظر بگیرید:
ضد گزش و دافع حشرات برای کاهش تماس و گزش پشه، کنه و برخی حشرات دیگر مورد استفاده قرار میگیرند. این محصولات در شکلهای مختلفی مانند اسپری، لوسیون، کرم، رولآن و محصولات مخصوص لباس و تجهیزات عرضه میشوند.
مواد مؤثری مانند DEET، پیکاریدین، IR3535، OLE و PMD در محصولات دافع حشرات کاربرد دارند و میزان محافظت آنها به ماده مؤثره، غلظت، فرمولاسیون و نحوه استفاده بستگی دارد.
برای استفاده ایمن، مهمترین نکته رعایت دستورالعمل روی برچسب، توجه به محدودیت سنی، جلوگیری از تماس با چشم و دهان و استفاده نکردن از محصولات مخصوص لباس روی پوست است.
همچنین بهتر است دافع حشرات تنها یکی از روشهای پیشگیری باشد و در کنار آن از لباس مناسب، توری، پشهبند و سایر روشهای کاهش تماس با حشرات نیز استفاده شود.
دافع حشرات برای کاهش نزدیک شدن یا گزش حشرات استفاده میشود، در حالی که حشرهکش با هدف کنترل یا از بین بردن حشرات طراحی شده است.
مواد مختلفی مانند DEET، پیکاریدین، IR3535، OLE و PMD در محصولات ثبتشده دافع حشرات استفاده میشوند. انتخاب محصول باید بر اساس حشره هدف، مدت محافظت موردنیاز، سن مصرفکننده و دستور مصرف انجام شود.
برخی محصولات برای کودکان قابل استفاده هستند، اما باید محدودیت سنی و دستور مصرف آنها بررسی شود. محصولات حاوی OLE یا PMD نباید برای کودکان زیر 3 سال استفاده شوند.
بسته به محصول ممکن است استفاده روی صورت مجاز باشد، اما نباید مستقیماً روی چشم، دهان یا اطراف آنها اسپری شود. در صورت مجاز بودن محصول، میتوان مقدار مناسب را ابتدا روی دست قرار داد و سپس با احتیاط روی صورت استفاده کرد.
خیر، دافع حشرات معمولاً برای دور کردن یا کاهش احتمال گزش طراحی شده است و الزاماً حشره را نمیکشد. برای نمونه، DEET با دشوار کردن تشخیص بوی انسان توسط حشرات عمل میکند.
برخی ترکیبات گیاهی در محصولات دافع حشرات استفاده میشوند، اما اثربخشی آنها یکسان نیست. همچنین روغن خالص اکالیپتوس لیمویی با محصول دافع حشرات فرمولهشده حاوی OLE یکسان نیست.
بله، CDC توصیه میکند در صورت نیاز به استفاده از هر دو، ابتدا ضد آفتاب و سپس دافع حشرات استفاده شود.
CDC اعلام کرده است که دافعهای حشرات ثبتشده توسط EPA، در صورت استفاده مطابق دستورالعمل، برای زنان باردار و شیرده نیز قابل استفاده هستند.
برای نوزادان کوچک باید بیشتر از روشهای فیزیکی مانند لباس مناسب، پوشاندن پوست و استفاده از توری استفاده کرد. CDC توصیه میکند دافع حشرات روی نوزادان کمتر از 2 ماه استفاده نشود.