ارز و اعتبار درون بازی یکی از بخشهای رایج در بسیاری از بازیهای ویدیویی، موبایلی و آنلاین است. بازیکنان میتوانند با استفاده از این ارزهای مجازی، آیتمها، تجهیزات، ظاهر شخصیت، قابلیتهای مختلف یا محتوای دیجیتال بازی را دریافت کنند.
ارز درون بازی ممکن است از طریق انجام مراحل، پیروزی در مسابقه، انجام مأموریت، دریافت پاداش یا خرید با پول واقعی به دست آید. نوع و کاربرد این ارز در هر بازی متفاوت است و ممکن است با نامهایی مانند سکه، جم، الماس، کریستال، توکن، پوینت، کردیت یا اعتبار نمایش داده شود.
در برخی بازیها، ارز مجازی فقط داخل همان بازی قابل استفاده است و امکان تبدیل آن به پول واقعی وجود ندارد. در برخی محیطهای بازی و جهانهای مجازی نیز داراییهای دیجیتال میتوانند ارزش اقتصادی پیدا کنند یا در بازارهای مختلف معامله شوند. گزارش اداره حمایت مالی از مصرفکنندگان آمریکا (CFPB) نیز به نقش ارزها و داراییهای درون بازی در معاملات دیجیتال اشاره کرده است.
ارز درون بازی نوعی واحد ارزش دیجیتال است که برای انجام معاملات در محیط یک بازی استفاده میشود. این ارز معمولاً توسط سازنده یا ناشر بازی تعریف میشود و کاربرد آن به قوانین همان بازی بستگی دارد.
برای مثال، یک بازی ممکن است دو نوع ارز داشته باشد:
بازیکن ممکن است سکه را با بازی کردن به دست آورد، اما جم را فقط از طریق خرید یا انجام رویدادهای خاص دریافت کند.
بنابراین ارز درون بازی با پول واقعی تفاوت دارد و ارزش و کاربرد آن توسط سیستم اقتصادی همان بازی تعیین میشود.
کاربرد اعتبار بازی به نوع بازی بستگی دارد، اما موارد زیر از رایجترین استفادهها هستند:
برخی آیتمها صرفاً جنبه ظاهری دارند و تأثیری بر عملکرد بازی ندارند، در حالی که برخی دیگر میتوانند روی روند بازی اثر بگذارند. CFPB نیز اشاره میکند که داراییهای مجازی میتوانند برای خرید کالاها و خدمات داخل بازی و انتقال بین بازیکنان استفاده شوند.
سکه یکی از رایجترین انواع ارز مجازی در بازیها است. در بسیاری از بازیها، سکه از طریق انجام مأموریت، پیروزی، فعالیت روزانه یا فروش آیتمها به دست میآید.
جم یا الماس معمولاً بهعنوان یک ارز ویژه در بازیها استفاده میشود. در برخی بازیها دریافت آن دشوارتر از ارز معمولی است و ممکن است برای خرید آیتمهای خاص مورد استفاده قرار گیرد.
الماس نیز در بسیاری از بازیهای موبایلی و آنلاین بهعنوان ارز ویژه شناخته میشود و کاربرد آن بسته به بازی متفاوت است.
کریستال معمولاً برای خرید یا ارتقای آیتمهای خاص استفاده میشود. نام و عملکرد آن کاملاً به سیستم اقتصادی بازی وابسته است.
توکن میتواند برای خرید آیتم، شرکت در رویداد یا استفاده از امکانات خاص بازی به کار رود. برخی بازیها نیز چند نوع توکن با کاربردهای متفاوت دارند.
امتیاز معمولاً از طریق فعالیت در بازی به دست میآید و ممکن است برای باز کردن امکانات یا دریافت پاداش استفاده شود.
Credit یا کردیت نیز در برخی بازیها بهعنوان اعتبار قابل استفاده برای خرید محتوای دیجیتال تعریف میشود.
ارزهای درون بازی را میتوان از نظر روش دریافت نیز دستهبندی کرد.
این نوع ارز از طریق فعالیت داخل بازی به دست میآید. برای مثال:
این مدل باعث میشود بازیکن بدون پرداخت پول واقعی نیز بتواند مقداری ارز دریافت کند.
برخی ارزها با پرداخت پول واقعی خریداری میشوند. بازیکن ابتدا پول واقعی پرداخت میکند و سپس مقدار مشخصی ارز مجازی به حساب بازی او اضافه میشود.
در بسیاری از بازیها، پرداخت واقعی از طریق فروشگاه داخل بازی یا سیستم پرداخت پلتفرم انجام میشود.
ارز درون بازی معمولاً پول واقعی محسوب نمیشود و کاربرد آن به محیط دیجیتال مشخصی محدود است.
| ویژگی | ارز درون بازی | پول واقعی |
|---|---|---|
| محل استفاده | معمولاً داخل بازی | بازارها و خدمات مختلف |
| صادرکننده | سازنده یا ناشر بازی | نظام پولی و مالی مربوط |
| ارزش | وابسته به قوانین بازی | دارای کاربرد اقتصادی عمومی |
| انتقال | طبق قوانین بازی | طبق قوانین مالی |
| تبدیل به پول واقعی | معمولاً محدود یا غیرممکن | امکان استفاده مستقیم |
| کاربرد | خرید آیتم و امکانات بازی | خرید کالا و خدمات واقعی |
البته همه بازیها یکسان نیستند. برخی محیطهای مجازی امکان معامله یا انتقال بعضی داراییهای دیجیتال را فراهم میکنند و در مواردی این داراییها ممکن است ارزش اقتصادی پیدا کنند.
روش دریافت ارز به سیستم اقتصادی بازی بستگی دارد.
بسیاری از بازیها برای انجام مأموریتهای روزانه یا اصلی به بازیکن سکه، اعتبار یا توکن میدهند.
در بازیهای رقابتی، ممکن است برنده مسابقه مقدار مشخصی ارز دریافت کند.
برخی بازیها برای انجام چالشهای خاص، پاداشهایی مانند جم یا اعتبار ارائه میکنند.
در رویدادهای مناسبتی یا فصلی ممکن است ارز یا آیتم ویژه در اختیار بازیکنان قرار گیرد.
یکی دیگر از روشهای دریافت ارز، خرید مستقیم آن از فروشگاه داخل بازی است.
فرآیند خرید در هر بازی متفاوت است، اما معمولاً بازیکن از فروشگاه داخلی بازی یک بسته ارز را انتخاب میکند و سپس پرداخت از طریق سیستم پرداخت پلتفرم انجام میشود.
بعضی بازیها ارز را در بستههای مختلف عرضه میکنند؛ برای مثال ممکن است یک بسته مقدار مشخصی سکه یا جم داشته باشد و بستههای بزرگتر مقدار بیشتری اعتبار ارائه دهند.
در این شرایط باید به قیمت واقعی پرداخت توجه کرد، نه فقط تعداد سکه یا جم دریافتشده. شبکه همکاری نهادهای حمایت از مصرفکننده در اتحادیه اروپا در اصول مربوط به ارزهای مجازی درون بازی، بر شفاف بودن قیمت واقعی و جلوگیری از پنهان شدن هزینه خرید تأکید کرده است.
عبارت ارز رایگان بازی معمولاً به ارزی اشاره دارد که بدون پرداخت مستقیم پول واقعی و از طریق فعالیتهای داخل بازی به دست میآید.
روشهای رایج شامل انجام مأموریت، ورود روزانه، تکمیل چالش و شرکت در رویدادها است.
با این حال، باید بین پاداش واقعی داخل بازی و پیشنهادهای غیررسمی برای دریافت ارز رایگان تفاوت قائل شد. ارائه اطلاعات حساب کاربری، رمز عبور یا اطلاعات پرداخت برای دریافت ارز مجازی از منابع نامعتبر میتواند امنیت حساب را به خطر بیندازد.
| ویژگی | ارز رایگان | ارز خریدنی |
|---|---|---|
| پرداخت پول واقعی | معمولاً ندارد | دارد |
| روش دریافت | بازی و انجام فعالیت | خرید |
| سرعت دریافت | وابسته به فعالیت | معمولاً سریعتر |
| مقدار | وابسته به پاداش بازی | وابسته به بسته خریداریشده |
| کاربرد | طبق قوانین بازی | طبق قوانین بازی |
هر دو نوع ارز ممکن است در یک بازی برای خرید آیتم یا امکانات مشخصی استفاده شوند.
خرید درونبرنامهای به پرداختی گفته میشود که کاربر برای دریافت کالا، قابلیت یا محتوای دیجیتال داخل یک برنامه یا بازی انجام میدهد. ارز مجازی یکی از روشهایی است که برای انجام چنین خریدهایی استفاده میشود.
برای مثال، بازیکن ممکن است ابتدا یک بسته جم خریداری کند و سپس با استفاده از جم، لباس یا آیتم موردنظر خود را تهیه کند.
این فرآیند باعث میشود سیستم خرید بازی از دو مرحله تشکیل شود:
پول واقعی ← ارز مجازی ← آیتم یا محتوای دیجیتال
به همین دلیل، محاسبه هزینه واقعی بعضی خریدها ممکن است دشوارتر شود.
ارز درون بازی ممکن است برای بازیکن ارزش اقتصادی یا کاربردی داشته باشد، اما این موضوع به قوانین همان بازی بستگی دارد.
در بسیاری از بازیها، ارز خریداریشده فقط برای استفاده داخل همان محیط طراحی شده و نمیتوان آن را مستقیماً به پول واقعی تبدیل کرد.
در مقابل، برخی بازیها یا جهانهای مجازی امکان معامله یا انتقال برخی داراییها را فراهم میکنند. CFPB گزارش کرده است که بعضی بازارهای بازی دارای جریانهای ورود و خروج پول واقعی هستند، هرچند بسیاری از بازیها امکان برداشت مستقیم پول واقعی را ارائه نمیکنند.
بنابراین نباید ارزش یک ارز مجازی را صرفاً بر اساس قیمت خرید آن با پول واقعی ارزیابی کرد.
ارز مجازی معمولاً برای دریافت آیتمهای دیجیتال استفاده میشود. این آیتمها میتوانند شامل لباس شخصیت، پوسته یا Skin، تجهیزات، وسایل تزئینی، منابع و امکانات مختلف باشند.
برخی آیتمها فقط ظاهر شخصیت را تغییر میدهند و برخی دیگر ممکن است روی امکانات یا روند بازی اثر داشته باشند.
در بازیهای مختلف، روش دریافت آیتم نیز میتواند متفاوت باشد؛ برای مثال آیتم ممکن است از طریق بازی، خرید مستقیم، ارز مجازی یا بازار داخلی به دست آید.
برخی بازیها از Loot Box یا جعبههای دارای محتوای تصادفی استفاده میکنند. در این حالت بازیکن قبل از خرید دقیقاً نمیداند چه آیتمی دریافت خواهد کرد.
ESRB برای بازیهایی که امکان خرید آیتمها یا بستههای تصادفی با پول واقعی یا ارز مجازی قابل خرید دارند، از برچسب مشخصکننده «In-Game Purchases (Includes Random Items)» استفاده میکند.
به همین دلیل هنگام خرید محتوای تصادفی، باید مشخص شود که خرید شامل آیتم قطعی است یا نتیجه آن به شانس وابسته است.
اگر بازی از ارز مجازی استفاده میکند، قیمت بسته ارزی را به پول واقعی بررسی کنید و فقط به تعداد سکه یا جم توجه نکنید.
قبل از خرید باید مشخص شود که ارز خریداریشده قابل انتقال، بازگشت یا استفاده در چه بخشهایی است.
خرید اعتبار از منابع نامعتبر میتواند خطر از دست رفتن حساب، کلاهبرداری یا دریافت اعتبار غیرمعتبر را به همراه داشته باشد.
برای دریافت ارز بازی، رمز عبور یا اطلاعات امنیتی حساب را در اختیار افراد ناشناس قرار ندهید.
در صورتی که بازی روی دستگاه کودک استفاده میشود، فعال کردن محدودیت خرید یا درخواست رمز برای پرداخت میتواند به کنترل هزینهها کمک کند. کمیسیون تجارت فدرال آمریکا (FTC) نیز به وجود ابزارهای محدودکننده خرید درونبازی برای والدین اشاره کرده است.
بازیهایی که از ارز مجازی استفاده میکنند ممکن است فرآیند خرید را برای کودکان پیچیده کنند، بهخصوص زمانی که قیمت واقعی خرید به چند مرحله تبدیل شود.
شبکه همکاری نهادهای حمایت از مصرفکننده اتحادیه اروپا بر شفافیت قیمت و توجه ویژه به آسیبپذیری کودکان در خریدهای مربوط به ارز مجازی تأکید کرده است.
برای حسابهای مورد استفاده کودکان میتوان از ابزارهای کنترل خرید، محدودیت پرداخت و تأیید والدین استفاده کرد.
خرید اعتبار بازی بهتر است با یک بودجه مشخص انجام شود. قبل از خرید، بهتر است هزینه واقعی بسته و کاربرد آن مشخص شود.
چند نکته کاربردی عبارتاند از:
اصول مصرفکننده اتحادیه اروپا درباره ارزهای مجازی نیز بر ارائه اطلاعات روشن درباره قیمت، شرایط خرید و حقوق مصرفکننده تأکید دارد.
این سه اصطلاح گاهی به اشتباه به جای یکدیگر استفاده میشوند.
ارز: واحدی برای انجام معاملات داخل بازی است؛ مانند سکه یا جم.
اعتبار: میتواند یک واحد قابل مصرف برای خرید محتوا یا استفاده از خدمات داخل بازی باشد.
آیتم: محصول یا دارایی دیجیتالی است که با ارز یا روشهای دیگر به دست میآید.
برای مثال:
جم ← خرید ← لباس شخصیت
در این مثال جم ارز مجازی و لباس یک آیتم دیجیتال است.
سیستم ارز مجازی میتواند بخشی از ساختار اقتصادی بازی باشد و به بازیکن امکان دهد منابع و آیتمهای موردنیاز خود را در محیط بازی مدیریت کند.
برخی مزایا عبارتاند از:
البته نحوه طراحی این سیستم در هر بازی متفاوت است و تجربه بازیکن به قوانین و مدل اقتصادی بازی بستگی دارد.
در کنار کاربردهای مختلف، ارزهای درون بازی محدودیتهایی نیز دارند:
نهادهای حمایت از مصرفکننده نیز درباره شفافیت قیمت، خریدهای اجباری یا طراحیهایی که میتوانند هزینه واقعی خرید را پنهان کنند، اصول و هشدارهایی منتشر کردهاند.
با گسترش بازیهای آنلاین، جهانهای مجازی و بازارهای دیجیتال، ارز و داراییهای درون بازی نیز اهمیت بیشتری پیدا کردهاند.
امروزه برخی بازیها اقتصادهای داخلی پیچیدهای دارند که در آنها بازیکنان میتوانند ارز، آیتم و خدمات مختلف را مبادله کنند. CFPB نیز اشاره کرده است که بعضی بازارهای بازی از نظر ذخیره و انتقال ارزش، شباهتهایی با سیستمهای پرداخت پیدا کردهاند.
در کنار این روند، موضوعاتی مانند شفافیت قیمت، امنیت حساب، حمایت از کودکان، خریدهای تصادفی و حقوق مصرفکننده نیز اهمیت بیشتری پیدا کردهاند.
ارز و اعتبار درون بازی بخش مهمی از اقتصاد بسیاری از بازیهای امروزی است. این ارزها میتوانند با نامهایی مانند سکه، جم، الماس، کریستال، توکن یا کردیت ارائه شوند و برای خرید آیتمها، تجهیزات، ظاهر شخصیت و امکانات مختلف مورد استفاده قرار گیرند.
برخی ارزها از طریق انجام بازی به دست میآیند و برخی دیگر با پول واقعی خریداری میشوند. همچنین در بعضی بازیها امکان معامله یا انتقال برخی داراییهای مجازی وجود دارد، در حالی که در بسیاری از بازیها ارز خریداریشده فقط در همان محیط قابل استفاده است.
هنگام خرید اعتبار بازی بهتر است قیمت واقعی، قوانین استفاده، شرایط بازپرداخت، امنیت حساب و نوع محتوای قابل خرید بررسی شود. بهخصوص در بازیهایی که از چند نوع ارز یا خریدهای تصادفی استفاده میکنند، شفاف بودن هزینه واقعی اهمیت زیادی دارد.
ارز درون بازی یک واحد ارزش دیجیتال است که برای خرید آیتم، تجهیزات، قابلیت یا محتوای مختلف در محیط یک بازی استفاده میشود.
ارز بازی میتواند از طریق انجام مأموریت، پیروزی، تکمیل چالش، دریافت پاداش، رویدادهای ویژه یا خرید با پول واقعی به دست آید.
خیر. در بیشتر بازیها ارز مجازی فقط داخل همان بازی کاربرد دارد و الزاماً قابل تبدیل به پول واقعی نیست.
جم و سکه هر دو میتوانند ارز درون بازی باشند، اما کاربرد و روش دریافت آنها به قوانین همان بازی بستگی دارد. معمولاً بازیها برای هر نوع ارز کاربرد متفاوتی تعریف میکنند.
اگر بازی امکان کسب ارز از طریق مأموریت، چالش، رویداد یا پاداش را فراهم کرده باشد، میتوان بدون پرداخت پول واقعی مقداری ارز دریافت کرد.
خرید از فروشگاه رسمی بازی یا پلتفرم معتبر معمولاً از نظر امنیت حساب مناسبتر از خرید از منابع ناشناس است. همچنین نباید اطلاعات ورود به حساب در اختیار فروشندگان غیرمعتبر قرار گیرد.
در بسیاری از بازیها چنین امکانی وجود ندارد. بعضی محیطهای مجازی ممکن است امکان معامله یا برداشت برخی داراییها را فراهم کنند، اما این موضوع کاملاً به قوانین و ساختار همان بازی بستگی دارد.
بسیاری از دستگاهها و پلتفرمها ابزارهایی برای محدود کردن یا تأیید خریدهای درونبازی در اختیار والدین قرار میدهند.
خرید درونبرنامهای به پرداختی گفته میشود که برای دریافت کالا، قابلیت یا محتوای دیجیتال درون یک برنامه یا بازی انجام میشود.