گیاهان دارویی از قدیمیترین منابع طبیعی مورد استفاده انسان برای حفظ سلامت و تهیه فرآوردههای گیاهی هستند. در طول تاریخ، جوامع مختلف از برگ، گل، ریشه، ساقه، دانه، میوه و سایر قسمتهای گیاهان برای تهیه دمنوشها، عصارهها و فرآوردههای سنتی استفاده کردهاند.
امروزه نیز گیاهان دارویی در حوزههای مختلفی مانند صنایع غذایی، داروسازی، محصولات آرایشی و بهداشتی، پژوهشهای علمی و طب سنتی مورد توجه قرار دارند. سازمان جهانی بهداشت، داروها و فرآوردههای گیاهی را شامل گیاهان، مواد گیاهی، فرآوردههای گیاهی و محصولات نهایی گیاهی میداند که بخشهایی از گیاه یا سایر مواد گیاهی را به عنوان مواد مؤثره در خود دارند.
با وجود سابقه طولانی استفاده از گیاهان دارویی، طبیعی بودن یک محصول به معنی بیخطر بودن یا اثبات اثر درمانی آن برای هر بیماری نیست. کیفیت ماده اولیه، شناسایی صحیح گیاه، روش فرآوری، میزان مصرف و احتمال تداخل با داروهای دیگر از عوامل مهمی هستند که باید در نظر گرفته شوند.
گیاه دارویی به گیاهی گفته میشود که یک یا چند قسمت آن به دلیل داشتن ترکیبات زیستی مورد استفاده سنتی، تحقیقاتی یا در تولید فرآوردههای گیاهی قرار میگیرد.
قسمت مورد استفاده یک گیاه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
ترکیبات شیمیایی گیاهان نیز یکسان نیستند. آلکالوئیدها، فلاونوئیدها، ترپنها، اسانسها، تاننها و ترکیبات فنولی از جمله گروههای مختلف مواد موجود در برخی گیاهان هستند.
گیاهان دارویی بسیار متنوع هستند و میتوان آنها را بر اساس قسمت مورد استفاده، شکل فرآوری یا کاربرد سنتی دستهبندی کرد.
در برخی گیاهان، برگ بخش اصلی مورد استفاده است. برگها ممکن است پس از برداشت و خشک شدن به صورت مستقیم یا برای تهیه دمنوش و فرآوردههای گیاهی مورد استفاده قرار گیرند.
روش خشک کردن و شرایط نگهداری برگ اهمیت زیادی دارد؛ زیرا رطوبت، نور، حرارت و آلودگی میتوانند کیفیت ماده گیاهی را کاهش دهند.
گل برخی گیاهان در فرآوردههای گیاهی و دمنوشها استفاده میشود. گلها معمولاً بخش حساسی از گیاه هستند و در هنگام برداشت و خشک کردن باید با دقت بیشتری نگهداری شوند.
ریشه گیاهان نیز در بسیاری از سیستمهای سنتی مورد استفاده قرار گرفته است. ریشهها معمولاً پس از برداشت، پاکسازی و خشک میشوند و ممکن است به شکل قطعات خشک یا پودر عرضه شوند.
برخی دانهها و میوههای گیاهی به دلیل داشتن روغنها، ترکیبات معطر یا سایر مواد طبیعی مورد استفاده قرار میگیرند. این محصولات میتوانند به صورت کامل، خردشده یا پودرشده عرضه شوند.
در گروه گیاهان دارویی گونههای بسیار زیادی قرار میگیرند. از نمونههای شناختهشده میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
البته ویژگیها، کاربردها، ترکیبات و میزان شواهد علمی درباره هر یک از این گیاهان متفاوت است و نمیتوان یک اثر یا روش مصرف را به همه گیاهان دارویی تعمیم داد.
گیاهان دارویی و فرآوردههای حاصل از آنها در حوزههای مختلف استفاده میشوند.
یکی از رایجترین شکلهای مصرف گیاهان دارویی، تهیه دمنوش است. در این روش معمولاً قسمتهای مناسب گیاه در آب گرم قرار میگیرند تا ترکیبات محلول آن استخراج شوند.
نوع گیاه، مقدار مصرف، اندازه ذرات و شرایط آمادهسازی میتواند بر ویژگی نهایی دمنوش تأثیر داشته باشد.
برخی ترکیبات موجود در گیاهان دارویی در تحقیقات دارویی مورد مطالعه قرار گرفتهاند و بعضی مواد دارویی نیز منشأ گیاهی دارند. با این حال، میان یک گیاه خام و یک داروی استاندارد تفاوت قابل توجهی وجود دارد و داروهای گیاهی استاندارد تحت فرآیندهای کنترل کیفیت و الزامات قانونی قرار میگیرند.
سازمان جهانی بهداشت بر اهمیت استفاده ایمن، مؤثر و مبتنی بر شواهد از فرآوردههای طب سنتی و گیاهی تأکید میکند.
بسیاری از گیاهان دارویی علاوه بر کاربردهای سنتی، در صنایع غذایی نیز به عنوان طعمدهنده، ادویه یا ماده اولیه نوشیدنیها استفاده میشوند.
دارچین، زنجبیل، نعناع، رازیانه و برخی گیاهان معطر نمونههایی از موادی هستند که میتوانند در غذاها و نوشیدنیها کاربرد داشته باشند.
برخی عصارهها، روغنها و ترکیبات گیاهی در محصولات مراقبت از پوست و مو، شامپوها، صابونها و فرآوردههای آرایشی و بهداشتی استفاده میشوند.
در این محصولات، نوع استخراج و غلظت ماده گیاهی اهمیت زیادی دارد و نباید ویژگیهای یک گیاه خام را مستقیماً به یک محصول آرایشی حاوی عصاره آن نسبت داد.
گیاهان دارویی میتوانند به شکلهای مختلفی فرآوری شوند. برخی از رایجترین شکلها عبارتاند از:
سادهترین شکل فرآوری، خشک کردن گیاه پس از برداشت است. خشک کردن صحیح باعث کاهش رطوبت و افزایش قابلیت نگهداری ماده گیاهی میشود.
گیاه خشکشده میتواند آسیاب شده و به شکل پودر درآید. پودر گیاهی باید در بستهبندی مناسب و دور از رطوبت نگهداری شود.
در تهیه عصاره، برخی ترکیبات گیاه با استفاده از یک فرآیند استخراج از ماده خام جدا میشوند. نوع حلال، روش استخراج و شرایط فرآوری میتواند روی ترکیب عصاره اثر بگذارد.
اسانسها ترکیبات معطر و فرار گیاهان هستند که معمولاً با روشهای استخراج یا تقطیر مناسب به دست میآیند. اسانس با گیاه خشک یا دمنوش یکسان نیست و غلظت ترکیبات آن میتواند بسیار متفاوت باشد.
عرقیات از فرآیند تقطیر برخی گیاهان به دست میآیند و از فرآوردههای شناختهشده در طب سنتی و بازار محصولات گیاهی هستند.
یکی از مهمترین مسائل در استفاده از گیاهان دارویی، شناسایی صحیح گونه گیاهی است. گیاهان مختلف ممکن است از نظر ظاهری شباهت داشته باشند، اما ترکیبات و اثرات آنها متفاوت باشد.
سازمان جهانی بهداشت نیز شناسایی نادرست گیاه، اختلاط با گونههای دیگر و تقلب را از عوامل مؤثر بر کاهش ایمنی محصولات گیاهی معرفی کرده است.
به همین دلیل، تهیه ماده گیاهی از منابع معتبر و استفاده از محصولاتی با مشخصات روشن اهمیت زیادی دارد.
کیفیت گیاه دارویی از مرحله کشت و برداشت آغاز میشود و تا فرآوری، بستهبندی، حملونقل و نگهداری ادامه پیدا میکند.
عوامل مهم در کیفیت گیاهان دارویی عبارتاند از:
WHO تأکید میکند که کیفیت مواد اولیه گیاهی تأثیر مستقیمی بر ایمنی و اثربخشی فرآوردههای گیاهی دارد و کنترل آلودگیها و باقیماندهها بخش مهمی از کنترل کیفیت است.
گیاهان دارویی ممکن است در مراحل مختلف تولید و عرضه در معرض آلودگی قرار بگیرند. این آلودگی میتواند منشأ میکروبی، شیمیایی یا محیطی داشته باشد.
از جمله عوامل قابل بررسی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
به همین دلیل، کنترل کیفیت ماده اولیه و محصول نهایی اهمیت زیادی دارد.
شرایط نگهداری تأثیر مستقیمی بر کیفیت گیاهان خشک دارد. برای حفظ بهتر محصولات گیاهی باید چند نکته رعایت شود.
رطوبت میتواند موجب کاهش کیفیت گیاه خشک و در شرایط نامناسب زمینهساز رشد کپک و سایر آلودگیها شود. بنابراین بستهبندی باید تا حد امکان از ورود رطوبت جلوگیری کند.
نور مستقیم میتواند روی پایداری برخی ترکیبات گیاهی اثر بگذارد. نگهداری در محیط مناسب و بستهبندی محافظ میتواند به حفظ کیفیت کمک کند.
دمای بالا ممکن است روی ترکیبات حساس گیاه اثر بگذارد. بنابراین محصولات باید طبق شرایط توصیهشده نگهداری شوند.
گیاهان خشک باید دور از مواد شیمیایی، گردوغبار، حشرات و سایر عوامل آلودهکننده نگهداری شوند.
گیاه دارویی معمولاً به ماده خام گیاهی اشاره دارد؛ اما داروی گیاهی یک فرآورده آماده است که از مواد گیاهی مشخص و تحت شرایط تولید و کنترل کیفی خاص تهیه شده است.
برای مثال، یک بسته برگ خشک یک ماده گیاهی خام محسوب میشود، در حالی که یک فرآورده استاندارد حاوی عصاره مشخصشده گیاه میتواند در گروه محصولات دارویی یا فرآوردههای گیاهی قرار گیرد.
بنابراین نمیتوان مقدار مصرف یا اثر یک داروی استاندارد را مستقیماً به مقدار مشابهی از گیاه خام نسبت داد.
طبیعی بودن گیاه به معنای بیخطر بودن آن نیست. بعضی گیاهان میتوانند عوارض ایجاد کنند و برخی نیز ممکن است با داروهای مصرفی تداخل داشته باشند.
سازمان جهانی بهداشت بر ضرورت وجود استانداردهای کیفیت، ایمنی، آموزش مناسب و نظارت بر فرآوردههای گیاهی تأکید دارد.
افرادی که داروی خاصی مصرف میکنند، باردار یا شیرده هستند، بیماری زمینهای دارند یا قصد استفاده درمانی از یک فرآورده گیاهی را دارند، بهتر است پیش از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
هنگام خرید گیاهان دارویی توجه به چند نکته میتواند به انتخاب محصول مناسب کمک کند:
نام گیاه باید به صورت واضح مشخص باشد. در محصولات بستهبندیشده، وجود اطلاعات تکمیلی درباره گونه گیاهی میتواند به شناسایی دقیقتر کمک کند.
گیاه نباید دارای نشانههای واضح کپک، رطوبت غیرطبیعی، آلودگی یا مواد خارجی باشد.
بستهبندی باید محصول را در برابر رطوبت، نور و آلودگی محافظت کند.
در محصولات بستهبندیشده باید تاریخ تولید، تاریخ انقضا و شرایط نگهداری بررسی شود.
محصولات دارای اطلاعات مشخص درباره تولیدکننده و ترکیبات، امکان بررسی بهتر کیفیت و نحوه مصرف را فراهم میکنند.
باید مشخص شود که محصول موردنظر گیاه خشک، پودر، عصاره، اسانس، عرقیات یا فرآورده ترکیبی است؛ زیرا این محصولات از نظر غلظت و نحوه استفاده با یکدیگر تفاوت دارند.
کنترل کیفیت یکی از مهمترین مراحل زنجیره تولید فرآوردههای گیاهی است. کیفیت باید از مرحله انتخاب و کشت گیاه آغاز شود و در برداشت، فرآوری، بستهبندی و عرضه ادامه پیدا کند.
WHO برای گیاهان دارویی دستورالعملهایی در زمینه کشت و جمعآوری مناسب، کنترل کیفیت مواد گیاهی، آلودگیها و باقیماندهها و تولید فرآوردههای گیاهی ارائه کرده است.
این استانداردها با هدف افزایش کیفیت، ایمنی و قابلیت اطمینان فرآوردههای گیاهی تدوین شدهاند.
گیاهان دارویی بخش مهمی از بسیاری از نظامهای طب سنتی در نقاط مختلف جهان هستند. WHO نیز طب سنتی و فرآوردههای گیاهی را به عنوان حوزهای با سابقه طولانی و کاربرد گسترده در کشورهای مختلف بررسی میکند.
با این حال، رویکرد امروزی به استفاده از گیاهان دارویی بر کیفیت، ایمنی، استفاده مناسب و ارزیابی علمی شواهد تأکید دارد.
بنابراین شناخت تفاوت میان تجربه سنتی، ادعای درمانی و شواهد علمی اهمیت زیادی دارد.
گیاهان دارویی گروه گستردهای از منابع طبیعی هستند که بخشهایی مانند برگ، گل، ریشه، ساقه، دانه و میوه آنها میتواند برای تهیه دمنوش، پودر، عصاره، اسانس، عرقیات و سایر فرآوردههای گیاهی مورد استفاده قرار گیرد.
کیفیت گیاه دارویی به عوامل متعددی از جمله شناسایی صحیح گونه، شرایط کشت و برداشت، روش خشک کردن، فرآوری، بستهبندی و نگهداری وابسته است. همچنین احتمال وجود آلودگی یا تداخل با داروها نشان میدهد که استفاده از محصولات گیاهی نیز مانند سایر فرآوردههای سلامتمحور به آگاهی و رعایت اصول ایمنی نیاز دارد.
در نهایت، گیاهان دارویی میتوانند بخشی از حوزه محصولات طبیعی و طب سنتی باشند، اما انتخاب و مصرف آنها باید بر اساس اطلاعات معتبر، کیفیت محصول و در موارد درمانی با نظر متخصص انجام شود.
گیاهان دارویی گیاهانی هستند که یک یا چند بخش آنها به دلیل داشتن ترکیبات زیستی در تهیه فرآوردههای گیاهی، کاربردهای سنتی یا تحقیقات علمی مورد استفاده قرار میگیرد.
بابونه، نعناع، آویشن، زنجبیل، دارچین، زردچوبه، رازیانه، سنبلالطیب، اسطوخودوس، گل محمدی و مریمگلی از گیاهان شناختهشده در این گروه هستند.
گیاهان دارویی میتوانند به صورت گیاه خشک، خردشده، پودر، دمنوش، عصاره، اسانس، عرقیات یا فرآوردههای ترکیبی عرضه شوند.
خیر. میزان شواهد علمی درباره گیاهان مختلف متفاوت است و کاربرد سنتی یک گیاه به تنهایی به معنای اثبات اثربخشی آن برای یک بیماری خاص نیست.
بله. برخی فرآوردههای گیاهی میتوانند با داروهای دیگر تداخل داشته باشند. به همین دلیل افرادی که دارو مصرف میکنند بهتر است پیش از مصرف فرآوردههای گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
محافظت از گیاه در برابر رطوبت، نور مستقیم، حرارت، حشرات و آلودگی اهمیت زیادی دارد و شرایط دقیق نگهداری باید مطابق نوع محصول و دستورالعمل تولیدکننده باشد.