لباس موتور سواری یکی از مهمترین تجهیزات ایمنی برای موتورسوار است که علاوه بر ایجاد راحتی در زمان رانندگی، میتواند در برابر سایش، پارگی، ضربه و شرایط مختلف آبوهوایی از بدن محافظت کند. برخلاف لباسهای معمولی، تجهیزات مخصوص موتورسواری با توجه به وضعیت نشستن روی موتورسیکلت، جریان هوا، احتمال زمین خوردن و نیاز به محافظت از قسمتهای مختلف بدن طراحی میشوند.
لباس موتور سواری میتواند شامل کاپشن موتورسواری، شلوار موتورسواری، لباس یکسره، لباس ضدآب، لباس تابستانی، لباس زمستانی، لباس آفرود و لباس مسابقهای باشد. برخی مدلها نیز محل نصب محافظهای مخصوص شانه، آرنج، زانو، لگن و کمر دارند.
انتخاب لباس مناسب فقط به ظاهر یا جنس پارچه محدود نمیشود. سایز، میزان پوشش، کیفیت دوخت، مقاومت سایشی، سیستم تهویه، ضدآب بودن، محافظهای ضربهای و استاندارد محصول از مهمترین مواردی هستند که هنگام خرید باید بررسی شوند.
استاندارد EN 17092 یکی از استانداردهای مهم برای پوشاک محافظ موتورسواران است و روشهای آزمون آن موضوعاتی مانند نواحی خطر، ویژگیهای مکانیکی و مقاومت در برابر سایش ضربهای را پوشش میدهد.
لباس موتور سواری به مجموعه پوشاک و تجهیزات پوشیدنی گفته میشود که برای استفاده موتورسوار طراحی شدهاند و میتوانند در برابر برخی خطرات ناشی از زمین خوردن، اصطکاک با سطح، ضربه و شرایط جوی نقش محافظتی داشته باشند.
این لباسها معمولاً نسبت به لباسهای عادی ساختار متفاوتی دارند و ممکن است در قسمتهایی که احتمال تماس با زمین بیشتر است، از پارچههای مقاومتر استفاده کنند.
بسته به نوع محصول، لباس موتورسواری میتواند دارای موارد زیر باشد:
موتورسوار در هنگام زمین خوردن ممکن است مستقیماً با سطح آسفالت یا سایر سطوح تماس پیدا کند. لباس معمولی مانند تیشرت، شلوار روزمره یا لباس ورزشی معمولاً برای چنین شرایطی طراحی نشده است.
لباس مخصوص موتورسواری میتواند با استفاده از مواد و ساختار مناسب، میزان تماس مستقیم پوست با سطح را کاهش دهد و در مدلهای مجهز به محافظ، برای بخشهای خاصی از بدن نیز حفاظت در برابر ضربه ایجاد کند.
البته هیچ لباس موتورسواری نمیتواند ایمنی کامل در برابر تمام حوادث را تضمین کند و باید در کنار کلاه کاسکت، دستکش، کفش یا بوت موتورسواری و سایر تجهیزات ایمنی استفاده شود.
کاپشن موتورسواری یکی از رایجترین انواع لباس محافظ است و برای قسمت بالاتنه طراحی میشود.
کاپشنهای حرفهای معمولاً محل نصب محافظ در قسمتهای زیر دارند:
برخی مدلها برای استفاده شهری طراحی شدهاند و ظاهر آنها شباهت بیشتری به کاپشن معمولی دارد. مدلهای تورینگ و اسپرت معمولاً ویژگیهای تخصصیتری مانند تهویه، تنظیمات متعدد و اتصال به شلوار دارند.
شلوار موتورسواری برای محافظت از پاها طراحی میشود و ممکن است دارای محافظ زانو و لگن باشد.
این شلوارها در مدلهای مختلفی مانند پارچهای، جین مخصوص موتورسواری و چرمی تولید میشوند.
شلوار جین موتورسواری ممکن است از الیاف مقاوم در برابر سایش یا لایههای محافظ استفاده کند و از نظر ظاهری برای استفاده روزمره مناسبتر باشد.
لباس یکسره یا Race Suit بیشتر در موتورسواری اسپرت و مسابقهای دیده میشود.
این لباسها معمولاً ساختار کاملاً چسبان و مقاومی دارند و در برخی مدلها محل قرارگیری محافظهای متعدد و بخشهای کشسان برای آزادی حرکت پیشبینی شده است.
لباس آفرود موتور سیکلت برای مسیرهای خاکی، کراس، اندرو و استفاده خارج از جاده طراحی میشود.
این لباسها معمولاً سبکتر و دارای تهویه بیشتری هستند و میتوانند شامل پیراهن آفرود، شلوار آفرود و تجهیزات محافظ جداگانه باشند.
لباس ضدآب برای شرایط بارندگی و مسیرهای مرطوب طراحی میشود.
برخی محصولات یک لایه ضدآب دائمی دارند و برخی دیگر دارای لایه جداشونده یا کاور باران هستند.
باید توجه داشت که اصطلاحاتی مانند ضدآب، مقاوم در برابر آب و آبگریز الزاماً یک معنی ندارند و باید مشخصات واقعی محصول بررسی شود.
لباس زمستانی معمولاً دارای عایق حرارتی و پوشش مناسبتر در برابر باد است.
در برخی مدلها آستر گرم جداشونده وجود دارد تا لباس بتواند در فصلهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.
مدلهای تابستانی معمولاً از پارچههای دارای پنل مشبک یا تهویهدار استفاده میکنند تا جریان هوا بیشتر شود.
این مدلها برای هوای گرم مناسب هستند، اما همچنان باید میزان حفاظت و وجود محافظهای مورد نیاز بررسی شود.
لباس چرمی موتورسواری از گزینههای شناختهشده در لباسهای حرفهای است.
چرم مناسب میتواند مقاومت سایشی خوبی داشته باشد، اما وزن، تهویه و نگهداری آن با لباسهای پارچهای متفاوت است.
لباس چرمی بیشتر در مدلهای اسپرت و مسابقهای دیده میشود.
مواد مختلفی مانند پلیآمید، پلیاستر و الیاف مصنوعی مقاوم در تولید لباسهای موتورسواری استفاده میشوند.
مزیت این لباسها میتواند وزن مناسبتر، انعطافپذیری، امکان ایجاد تهویه و طراحی مناسب برای استفاده شهری یا تورینگ باشد.
جینهای مخصوص موتورسواری میتوانند ظاهر مشابه شلوار جین معمولی داشته باشند اما در ساخت آنها از الیاف یا لایههای مقاوم و در برخی مدلها محافظهای مخصوص استفاده میشود.
جین معمولی را نباید با جین محافظ موتورسواری یکسان در نظر گرفت.
یکی از تفاوتهای مهم لباس محافظ با لباس معمولی، امکان استفاده از محافظهای ضربهای است.
محافظ شانه در قسمت بالای آستین و اطراف مفصل شانه قرار میگیرد.
این محافظ برای پوشش ناحیه آرنج طراحی میشود و باید در موقعیت صحیح قرار بگیرد.
در شلوار موتورسواری، محافظ زانو یکی از مهمترین تجهیزات است.
ارتفاع و موقعیت محافظ باید با بدن موتورسوار هماهنگ باشد تا هنگام نشستن روی موتور از محل مناسب خارج نشود.
محافظ لگن در قسمتهای جانبی شلوار قرار میگیرد و در برخی مدلها بهصورت جداشدنی است.
محافظ پشت یا کمر در کاپشنهای مختلف به شکلهای متفاوتی ارائه میشود. وجود جیب محافظ بهتنهایی به معنای وجود محافظ نیست و باید مشخص شود که خود محافظ همراه محصول ارائه شده یا باید جداگانه خریداری شود.
یکی از مهمترین موارد هنگام خرید لباس محافظ، بررسی استاندارد محصول است.
استاندارد EN 17092 لباسهای محافظ موتورسواران را در کلاسهای مختلف دستهبندی میکند. این استاندارد شامل بخشهایی برای کلاسهای AAA، AA، A، B و C است.
کلاس AAA برای لباسهای محافظی تعریف شده که برای سطوح بالاتری از حفاظت در برابر سایش و ضربه طراحی شدهاند. الزامات این کلاس در EN 17092-2 مشخص شده است.
کلاس AA برای لباسهای محافظ با سطح متوسطتری از حفاظت در نظر گرفته شده و الزامات آن در EN 17092-3 تعریف شده است.
لباسهای کلاس A نیز طبق EN 17092 در گروه لباسهای محافظ موتورسواری قرار میگیرند و برای شرایطی طراحی شدهاند که بین حفاظت و آزادی حرکت یا راحتی تعادل برقرار شود. استاندارد EN 17092-4 الزامات این کلاس را مشخص میکند.
کلاس B عمدتاً برای لباسهایی تعریف شده که حفاظت محدودی در برابر سایش ارائه میکنند و خود لباس الزاماً حفاظت ضربهای ایجاد نمیکند. BSI نیز توصیه میکند این لباسها همراه با محافظهای ضربهای مناسب استفاده شوند.
کلاس C برای لباسهایی است که بهعنوان لایه زیرین یا رویی و با هدف فراهم کردن حفاظت محدود در برابر ضربه طراحی میشوند.
بنابراین هنگام خرید نباید صرفاً عبارت موتورسیکلت یا موتورسواری روی محصول را معیار ایمنی قرار داد و بهتر است استاندارد و کلاس حفاظتی واقعی محصول بررسی شود.
| ویژگی | لباس موتورسواری | لباس معمولی |
|---|---|---|
| مقاومت سایشی | در مدلهای محافظ بالاتر | معمولاً محدود |
| محافظ ضربهای | در مدلهای مجهز | ندارد |
| طراحی متناسب با موتور | دارد | معمولاً ندارد |
| مقاومت در برابر پارگی | بسته به مدل طراحی شده | معمولاً کمتر |
| تهویه تخصصی | در بسیاری مدلها | محدود |
| اتصال کاپشن و شلوار | در برخی مدلها | معمولاً ندارد |
| محافظ زانو و آرنج | در مدلهای مناسب | ندارد |
به همین دلیل استفاده از لباس روزمره بهعنوان جایگزین لباس محافظ موتورسواری توصیه نمیشود.
در هوای گرم، گرمای بدن و تعریق میتواند باعث کاهش راحتی شود.
لباس تابستانی معمولاً با پنلهای مشبک و دریچههای تهویه طراحی میشود تا جریان هوا بیشتر شود.
هنگام انتخاب لباس تابستانی باید تعادل میان تهویه و حفاظت را در نظر گرفت. یک لباس بسیار نازک و خنک لزوماً حفاظت مشابه یک لباس محافظ تخصصی ندارد.
در هوای سرد، لباس باید علاوه بر محافظت، در برابر باد و سرما نیز عملکرد مناسبی داشته باشد.
ویژگیهای مهم لباس زمستانی شامل:
است.
در سفرهای طولانی، راحتی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای سفر بهتر است لباس دارای ویژگیهایی مانند:
باشد.
همچنین لباس نباید هنگام نشستن طولانی روی موتور باعث محدودیت حرکتی شود.
برای استفاده شهری میتوان از کاپشن و شلوارهای سبکتر و راحتتر استفاده کرد.
مدلهایی که ظاهر غیرمسابقهای دارند برای افرادی مناسب هستند که میخواهند لباس را در زمان پیاده شدن نیز راحتتر استفاده کنند.
کاپشن موتورسواری شهری میتواند از نظر ظاهر شبیه یک کاپشن عادی باشد، اما وجود محافظ و مقاومت سایشی آن را از لباس روزمره متمایز میکند.
لباسهای اسپرت معمولاً برای موتورهای با عملکرد بالا و سواری جادهای طراحی میشوند.
در این مدلها مواردی مانند:
اهمیت بیشتری دارند.
انتخاب سایز صحیح اهمیت زیادی دارد؛ زیرا لباس خیلی گشاد میتواند باعث جابهجایی محافظها شود و لباس بیش از حد تنگ نیز حرکت را محدود کند.
هنگام خرید باید:
محافظ آرنج، شانه، زانو یا لگن باید تقریباً در محل طراحیشده قرار گیرد.
اگر لباس بیش از حد گشاد باشد، محافظ ممکن است هنگام حادثه جابهجا شود.
اگر لباس بیش از حد تنگ باشد نیز میتواند باعث ناراحتی، محدودیت حرکت و خستگی شود.
هنگام خرید لباس موتور سواری موارد زیر را بررسی کنید:
مشخص کنید لباس برای:
انتخاب میشود.
چرم و پارچههای تخصصی هرکدام ویژگیهای متفاوتی دارند.
بررسی کنید کدام محافظها همراه لباس هستند و آیا امکان تعویض یا ارتقای آنها وجود دارد.
کلاس حفاظتی و استاندارد درجشده روی محصول را بررسی کنید.
برای آبوهوای گرم، وجود پنل مشبک و دریچههای تهویه اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای سفر و استفاده در مناطق بارانی، مشخصات ضدآب یا مقاومت در برابر آب بررسی شود.
درزها، زیپها، محل اتصال محافظها و نقاط تحت فشار باید کیفیت مناسبی داشته باشند.
در برخی مدلها زیپ اتصال بین کاپشن و شلوار وجود دارد که میتواند در استفاده حرفهای کاربردی باشد.
لباسهای موتورسواری در مدلهای مخصوص زنان و مردان نیز تولید میشوند.
تفاوت اصلی معمولاً در الگوی برش و تناسب لباس با فرم بدن است.
مهمترین نکته این است که لباس بهخوبی روی بدن قرار بگیرد و محافظها در موقعیت مناسب باشند. بنابراین صرفاً انتخاب بر اساس عنوان زنانه یا مردانه کافی نیست و باید جدول اندازه و فرم واقعی محصول بررسی شود.
برای افزایش عمر لباس:
روش نگهداری لباس چرمی با لباس پارچهای یکسان نیست و باید دستورالعمل سازنده در اولویت باشد.
اگر لباس دچار آسیب شدید شده باشد، باید وضعیت آن بررسی شود.
مواردی مانند:
میتوانند نشانه نیاز به تعویض یا تعمیر تخصصی باشند.
پس از یک تصادف جدی، فقط ظاهر لباس معیار مناسبی برای تشخیص سلامت آن نیست و محافظها و لایههای داخلی نیز باید بررسی شوند.
برخی اشتباهات رایج عبارتاند از:
قیمت لباس موتور سواری تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد:
لباسهای مسابقهای، تورینگ و حرفهای معمولاً ساختار پیچیدهتری نسبت به مدلهای ساده شهری دارند.
یک مجموعه کامل تجهیزات پوشیدنی موتورسواری میتواند شامل موارد زیر باشد:
انتخاب همه این تجهیزات باید متناسب با نوع استفاده و شرایط رانندگی انجام شود.
لباس موتور سواری فقط یک پوشش ظاهری نیست، بلکه در مدلهای محافظ میتواند بخشی از تجهیزات ایمنی موتورسوار باشد. کاپشن، شلوار، لباس یکسره، لباس چرمی، مدلهای پارچهای، لباس تابستانی، زمستانی و آفرود هرکدام برای شرایط متفاوتی طراحی شدهاند.
در زمان خرید باید به سایز مناسب، جنس، مقاومت سایشی، کیفیت دوخت، محافظهای شانه، آرنج، زانو و لگن، تهویه، مقاومت در برابر آب و استاندارد محصول توجه کرد.
استاندارد EN 17092 نیز لباسهای محافظ موتورسواری را در کلاسهای مختلف از جمله AAA، AA، A، B و C دستهبندی میکند و الزامات هر کلاس با توجه به سطح و نوع حفاظت متفاوت است.
در نهایت، لباس مناسب باید با نوع موتورسواری و شرایط استفاده هماهنگ باشد. لباس شهری، تورینگ، اسپرت، آفرود و مسابقهای الزاماً ویژگیهای یکسانی ندارند و انتخاب صحیح باید بر اساس کاربرد واقعی انجام شود.
لباس موتورسواری نوعی پوشش تخصصی برای موتورسوار است که بسته به مدل میتواند در برابر سایش، پارگی، ضربه و شرایط آبوهوایی از بدن محافظت کند.
کاپشن، شلوار، لباس یکسره، لباس آفرود، لباس ضدآب و لباسهای مخصوص فصلهای مختلف از انواع لباس موتورسواری هستند. دستکش، بوت و کلاه کاسکت نیز تجهیزات مکمل محسوب میشوند.
چرم و پارچههای تخصصی هرکدام مزایا و محدودیتهای خود را دارند. انتخاب جنس باید بر اساس نوع استفاده، آبوهوا، میزان حفاظت مورد نیاز و راحتی انجام شود.
در لباسهای محافظ، وجود محافظهای مناسب برای قسمتهایی مانند شانه، آرنج، زانو و لگن اهمیت دارد. مشخصات واقعی محافظ باید از محصول بررسی شود.
EN 17092 مجموعه استانداردهایی برای لباسهای محافظ موتورسواران است که روشهای آزمون و الزامات کلاسهای مختلف لباس محافظ را مشخص میکند.
کلاس AAA یکی از کلاسهای EN 17092 برای لباسهای محافظ موتورسواران است که الزامات حفاظتی بالاتری نسبت به کلاسهای پایینتر این مجموعه دارد و برای مقاومت در برابر سایش و ضربه تعریف شده است.
همه لباسهای موتورسواری ضدآب نیستند. برای استفاده در باران باید مشخصات محصول درباره ضدآب یا مقاوم بودن در برابر آب بررسی شود.
لباسهای تابستانی معمولاً دارای پنلهای مشبک و سیستم تهویه هستند تا گردش هوا افزایش پیدا کند؛ با این حال باید میزان حفاظت آنها نیز بررسی شود.
لباس معمولی برای شرایطی که لباس محافظ موتورسواری برای آن طراحی شده، جایگزین مناسبی محسوب نمیشود؛ زیرا معمولاً مقاومت سایشی و محافظهای تخصصی ندارد.
جنس، کلاس حفاظتی، نوع محافظها، کیفیت دوخت، تهویه، ضدآب بودن، طراحی، برند و نوع لباس از عوامل مؤثر بر قیمت هستند.