اکسیدان یکی از مواد مهم در فرآیند رنگ کردن و روشن کردن مو است و در بسیاری از فرمولهای رنگ مو و محصولات روشنکننده استفاده میشود. اکسیدان معمولاً حاوی پراکسید هیدروژن است و در کنار رنگ مو یا محصولات روشنکننده، به ایجاد واکنش شیمیایی مورد نیاز برای تغییر رنگ مو کمک میکند.
انتخاب اکسیدان مناسب اهمیت زیادی دارد؛ زیرا درصد اکسیدان میتواند بر میزان روشنکنندگی، شدت تغییر رنگ و همچنین میزان آسیب احتمالی به مو تأثیر بگذارد. متخصصان پوست نیز اشاره میکنند که روشن کردن مو به بیش از چند درجه معمولاً به مقادیر بالاتری از پراکسید نیاز دارد و میتواند احتمال خشکی و شکنندگی مو را افزایش دهد.
به همین دلیل، آشنایی با انواع اکسیدان، درصد اکسیدان و کاربرد هر نوع میتواند به انتخاب آگاهانهتر محصولات رنگ مو کمک کند.
اکسیدان یا Developer مادهای است که در فرآیند رنگ کردن یا روشن کردن مو در کنار برخی محصولات رنگ مو مورد استفاده قرار میگیرد. یکی از ترکیبات رایج در اکسیدانها هیدروژن پراکسید است که خاصیت اکسیدکنندگی دارد.
در رنگ مو، اکسیدان به فعال شدن ترکیبات رنگ کمک میکند و در برخی فرآیندهای روشن کردن مو نیز نقش مهمی در تغییر رنگدانههای طبیعی مو دارد.
در واقع، رنگ مو و اکسیدان معمولاً دو جزء متفاوت با وظایف متفاوت هستند و نمیتوان عملکرد آنها را یکسان دانست.
مهمترین کاربردهای اکسیدان عبارتاند از:
میزان اثر اکسیدان به درصد آن، نوع محصول، فرمول رنگ و شرایط مو بستگی دارد.
اکسیدانها معمولاً بر اساس غلظت پراکسید هیدروژن دستهبندی میشوند. در بازار ایران، اکسیدانهای 3، 6، 9 و 12 درصد از انواع شناختهشده هستند.
البته درصد دقیق، کاربرد مجاز و دستور ترکیب باید بر اساس اطلاعات درجشده روی محصول و دستور سازنده تعیین شود.
اکسیدان 3 درصد یا اکسیدان ضعیفتر معمولاً برای تغییرات رنگی ملایم و برخی فرمولهای رنگی مورد استفاده قرار میگیرد.
این نوع اکسیدان معمولاً برای شرایطی کاربرد دارد که هدف، روشن کردن شدید مو نیست و بیشتر ایجاد یا تثبیت یک تناژ رنگی مدنظر است.
کاربرد دقیق آن باید مطابق دستور رنگ مو یا محصول مورد استفاده باشد.
اکسیدان 6 درصد یکی از پرکاربردترین انواع اکسیدان در رنگ کردن مو است و در بسیاری از فرمولهای معمول رنگ مو استفاده میشود.
این نوع اکسیدان میتواند برای تغییر رنگ، پوشش موهای سفید و برخی روشنکنندگیهای محدود مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال، نتیجه نهایی فقط به درصد اکسیدان وابسته نیست و رنگ پایه مو، نوع رنگ و ساختار مو نیز تأثیر زیادی دارند.
اکسیدان 9 درصد قدرت اکسیدکنندگی بیشتری نسبت به انواع ضعیفتر دارد و معمولاً در فرمولهایی استفاده میشود که میزان روشنکنندگی بیشتری مورد نیاز است.
این نوع اکسیدان میتواند در برخی فرآیندهای روشن کردن مو یا ترکیب با رنگهای خاص کاربرد داشته باشد.
از آنجا که افزایش قدرت اکسیدکنندگی میتواند احتمال خشکی و آسیب به مو را افزایش دهد، استفاده از آن باید دقیقاً مطابق دستور محصول انجام شود.
اکسیدان 12 درصد در مقایسه با اکسیدانهای ضعیفتر قدرت بیشتری دارد و معمولاً در برخی فرآیندهای روشنکنندگی قویتر مورد استفاده قرار میگیرد.
این نوع اکسیدان برای همه موها مناسب نیست و استفاده نادرست یا طولانیتر از زمان تعیینشده میتواند به مو آسیب بزند.
بنابراین نباید صرفاً با هدف روشنتر شدن بیشتر مو، بالاترین درصد اکسیدان انتخاب شود.
| درصد اکسیدان | کاربرد کلی | میزان روشنکنندگی نسبی |
|---|---|---|
| 3 درصد | تغییر تناژ و رنگهای ملایم | کم |
| 6 درصد | رنگ کردن معمولی و برخی پوششهای سفیدی | متوسط |
| 9 درصد | برخی فرمولهای روشنکننده | بیشتر |
| 12 درصد | برخی فرآیندهای روشنکنندگی قویتر | زیاد |
این جدول یک دستهبندی کلی است و کاربرد دقیق هر درصد باید بر اساس فرمول محصول و دستور سازنده تعیین شود.
رنگ مو و اکسیدان نقش یکسانی ندارند.
رنگ مو حاوی ترکیباتی است که برای ایجاد رنگ جدید در مو طراحی شدهاند، در حالی که اکسیدان در فرمولهای اکسیداتیو به ایجاد واکنش مورد نیاز برای عملکرد رنگ کمک میکند.
به زبان ساده، در بسیاری از رنگهای دائمی، رنگ مو و اکسیدان برای رسیدن به نتیجه نهایی در کنار یکدیگر استفاده میشوند.
اکسیدان و پودر دکلره نیز دو محصول متفاوت هستند.
پودر دکلره حاوی ترکیبات روشنکننده است و اکسیدان بهعنوان عامل اکسیدکننده در کنار آن مورد استفاده قرار میگیرد.
بنابراین پودر دکلره بهتنهایی با اکسیدان یکسان نیست و هر کدام نقش مشخصی در فرآیند روشن کردن مو دارند.
در فرآیند دکلره، انتخاب نامناسب مواد یا افزایش بیش از حد زمان تماس میتواند باعث خشکی، شکنندگی و آسیب به مو شود.
کرم دکلره نیز مانند پودر دکلره یک محصول روشنکننده است، اما ساختار و فرمول آن با پودر متفاوت است.
اکسیدان معمولاً در کنار محصول روشنکننده استفاده میشود و نمیتوان آن را جایگزین کرم یا پودر دکلره دانست.
نوع اکسیدان مورد استفاده باید مطابق دستور همان محصول روشنکننده انتخاب شود.
یکی از کاربردهای مهم اکسیدان در فرآیند رنگ کردن موهای سفید است.
برای پوشش مناسب سفیدی، تنها انتخاب درصد اکسیدان کافی نیست و عواملی مانند:
نیز اهمیت دارند.
بنابراین بهتر است برای پوشش سفیدی، دستور ترکیب محصول بهدقت بررسی شود.
موهای تیره برای رسیدن به رنگهای بسیار روشن معمولاً به فرآیندهای قویتری نیاز دارند.
با این حال، افزایش درصد اکسیدان همیشه بهترین راه برای روشن کردن مو نیست. انجمن متخصصان پوست آمریکا اشاره میکند که روشن کردن مو بیش از سه درجه معمولاً به مقدار بیشتری از پراکسید نیاز دارد و میتواند آسیب بیشتری به مو وارد کند.
به همین دلیل، انتخاب اکسیدان باید بر اساس هدف رنگ و پایه مو انجام شود.
موهای دکلرهشده معمولاً قبلاً تحت فرآیند روشنکنندگی قرار گرفتهاند و ممکن است خشکتر و شکنندهتر باشند.
در این شرایط نباید صرفاً بر اساس رنگ مورد نظر، اکسیدان قویتر انتخاب کرد. وضعیت مو باید پیش از هر فرآیند شیمیایی بررسی شود.
اگر مو دچار کشسانی شدید، شکنندگی یا آسیب قابل توجه شده باشد، ادامه فرآیندهای شیمیایی میتواند وضعیت آن را بدتر کند.
اکسیدان بهتنهایی تنها عامل تعیینکننده آسیب نیست و نتیجه به مجموعهای از عوامل مانند غلظت، مدت تماس، نوع فرآیند، دفعات استفاده و وضعیت اولیه مو بستگی دارد.
فرآیندهای روشن کردن مو میتوانند باعث خشکی و شکنندگی شوند. AAD توصیه میکند برای کاهش آسیب، فاصله میان تغییر رنگهای شدید رعایت شود و از روشن کردن بیش از چند درجه نسبت به رنگ طبیعی مو با احتیاط بیشتری استفاده شود.
موهای خشک، نازک، دکلرهشده یا چندبار رنگشده معمولاً نیازمند مراقبت بیشتری هستند.
نمیتوان گفت اکسیدان بهطور مستقیم و در همه افراد باعث ریزش مو میشود. با این حال، استفاده نادرست از محصولات رنگ و روشنکننده ممکن است باعث آسیب به ساقه مو، خشکی، شکنندگی یا تحریک پوست سر شود.
اگر پس از استفاده از محصولات رنگ مو علائمی مانند قرمزی، تورم، خارش شدید، سوزش یا مشکلات پوستی ایجاد شد، باید مصرف محصول متوقف شود. FDA نیز درباره احتمال واکنشهای پوستی به محصولات رنگ مو هشدار داده و بر رعایت دستورالعمل و تست حساسیت تأکید میکند.
اکسیدان معمولاً بهصورت مستقل روی مو استفاده نمیشود و در بسیاری از کاربردها باید طبق فرمول مشخص با رنگ مو یا محصول روشنکننده ترکیب شود.
مراحل کلی عبارتاند از:
FDA نیز توصیه میکند محصولات رنگ مو طبق دستور بستهبندی استفاده شوند، مدت زمان تماس از مقدار توصیهشده بیشتر نشود و هنگام استفاده از دستکش استفاده شود.
نسبت ترکیب اکسیدان و رنگ مو یک عدد ثابت برای تمام محصولات نیست.
ممکن است یک رنگ مو به نسبت متفاوتی نسبت به محصول دیگری نیاز داشته باشد. همچنین رنگهای مختلف و محصولات روشنکننده ممکن است دستور ترکیب جداگانهای داشته باشند.
بنابراین نباید نسبت ترکیب را صرفاً بر اساس تجربه یا فرمول عمومی تعیین کرد. بهترین مرجع، دستور درجشده روی همان محصول است.
برای انتخاب اکسیدان باید چند عامل را در نظر گرفت:
آیا هدف تیره کردن مو، تغییر تناژ، پوشش سفیدی یا روشن کردن مو است؟
رنگ طبیعی یا رنگ فعلی مو تأثیر زیادی بر نتیجه دارد.
اگر تغییر رنگ کمی نیاز است، استفاده از اکسیدان قویتر لزوماً ضرورت ندارد.
موهای خشک، دکلره و آسیبدیده ممکن است تحمل کمتری در برابر فرآیندهای شیمیایی داشته باشند.
درصد اکسیدان و نسبت ترکیب باید با فرمول همان محصول هماهنگ باشد.
در برخی فرمولهای رنگساژ از اکسیدانهای ضعیفتر استفاده میشود، اما انتخاب محصول باید بر اساس دستور رنگساژ انجام شود.
هدف رنگساژ معمولاً تغییر یا اصلاح تناژ مو است، نه روشن کردن شدید پایه.
به همین دلیل استفاده از اکسیدان قوی صرفاً برای رنگساژ معمولاً ضرورتی ندارد، مگر اینکه فرمول محصول چنین کاربردی را مشخص کرده باشد.
خیر. نباید تصور کرد که تمام رنگ موها با هر نوع اکسیدانی قابل ترکیب هستند.
فرمول رنگ مو، غلظت اکسیدان و نسبت ترکیب توسط سازنده تعیین میشود. ترکیب محصولات نامرتبط میتواند نتیجه غیرقابل پیشبینی ایجاد کند.
FDA نیز توصیه میکند محصولات مختلف رنگ مو بدون دستور مشخص با یکدیگر مخلوط نشوند.
رعایت نکات ایمنی در زمان استفاده از اکسیدان اهمیت زیادی دارد.
محصولات آرایشی باید در شرایط استفاده درجشده روی برچسب، ایمن باشند و تولیدکننده مسئول ایمنی محصول و برچسبگذاری آن است.
اگر اکسیدان در ترکیب با رنگ مو استفاده میشود، دستورالعمل تست حساسیت مربوط به همان محصول رنگ مو باید رعایت شود.
FDA توصیه میکند پیش از رنگ کردن مو تست حساسیت طبق دستور محصول انجام شود و این تست برای هر بار رنگ کردن تکرار شود؛ زیرا حساسیت ممکن است حتی پس از استفادههای قبلی بدون مشکل ایجاد شود.
درصد بالاتر همیشه به معنی نتیجه بهتر نیست و میتواند ریسک آسیب به مو را افزایش دهد.
نسبت ترکیب و زمان مکث باید بر اساس دستور همان محصول باشد.
کیفیت و شرایط نگهداری محصول میتواند بر عملکرد آن تأثیر بگذارد.
بیشتر ماندن مواد روی مو الزاماً نتیجه بهتری ایجاد نمیکند.
مخلوط کردن محصولات بدون دستور مشخص میتواند واکنش و نتیجه غیرقابل پیشبینی ایجاد کند.
رنگ مو برای استفاده خانگی روی ابرو و مژه مناسب نیست. FDA درباره خطر آسیب جدی به چشم در اثر استفاده از رنگ مو در این نواحی هشدار داده است.
هنگام انتخاب اکسیدان بهتر است موارد زیر بررسی شود:
به طور کلی میتوان گفت هرچه درصد اکسیدان افزایش پیدا کند، قدرت اکسیدکنندگی نیز بیشتر میشود؛ اما این موضوع به معنای مناسب بودن درصد بالاتر برای همه شرایط نیست.
اکسیدانهای ضعیفتر بیشتر در تغییرات رنگی ملایم کاربرد دارند، در حالی که درصدهای بالاتر در برخی فرمولهای روشنکنندگی استفاده میشوند.
انتخاب نهایی باید بر اساس رنگ پایه، هدف، نوع محصول و وضعیت مو انجام شود.
اکسیدان باید طبق دستور سازنده و در شرایط مناسب نگهداری شود. قرار دادن آن در معرض گرمای شدید یا شرایط نامناسب میتواند کیفیت محصول را تحت تأثیر قرار دهد.
درب محصول نیز باید پس از استفاده بهخوبی بسته شود و محصول دور از دسترس کودکان قرار گیرد.
اکسیدان مو یکی از اجزای مهم در بسیاری از فرآیندهای رنگ و روشن کردن مو است و معمولاً بر پایه موادی مانند هیدروژن پراکسید تولید میشود. درصدهای مختلف اکسیدان، قدرت اکسیدکنندگی متفاوتی دارند و کاربرد آنها باید با هدف رنگ کردن و فرمول محصول هماهنگ باشد.
اکسیدان 3 درصد بیشتر برای تغییرات ملایم، اکسیدان 6 درصد برای بسیاری از رنگهای معمول، و درصدهای 9 و 12 برای برخی فرآیندهای روشنکنندگی قویتر استفاده میشوند؛ با این حال این دستهبندی کلی است و دستور سازنده محصول باید ملاک اصلی باشد.
استفاده از اکسیدان قویتر همیشه به معنی نتیجه بهتر نیست. روشن کردن مو میتواند خشکی و شکنندگی بیشتری ایجاد کند و این موضوع بهخصوص در موهای دکلره یا آسیبدیده اهمیت دارد.
در نهایت، برای استفاده ایمن از اکسیدان باید درصد مناسب، نسبت ترکیب، مدت مکث، وضعیت مو و دستورالعمل محصول همگی در نظر گرفته شوند. انجام تست حساسیت طبق دستور محصول و جلوگیری از تماس مواد رنگ مو با چشم نیز از نکات مهم ایمنی هستند.
اکسیدان مادهای است که در بسیاری از فرمولهای رنگ و روشنکننده مو برای ایجاد واکنش اکسیداسیون و فعال شدن رنگ یا روشنکننده استفاده میشود.
اکسیدان 6 درصد در بسیاری از فرمولهای معمول رنگ مو کاربرد دارد و میتواند برای تغییر رنگ و برخی فرمولهای پوشش سفیدی استفاده شود. کاربرد دقیق آن به دستور محصول بستگی دارد.
اکسیدان 9 درصد قدرت اکسیدکنندگی بیشتری دارد و در برخی فرمولهای روشنکننده مورد استفاده قرار میگیرد.
اکسیدان 12 درصد از انواع قویتر محسوب میشود و در برخی فرآیندهای روشنکنندگی کاربرد دارد. استفاده از آن باید مطابق دستور محصول انجام شود.
فرآیندهای رنگ و روشن کردن مو میتوانند باعث خشکی و شکنندگی شوند و شدت این اثر به فرمول، غلظت، زمان تماس و وضعیت اولیه مو بستگی دارد.
اکسیدان معمولاً بخشی از یک فرمول رنگ یا روشنکننده است و نباید بدون توجه به دستور محصول بهصورت خودسرانه استفاده شود.
اکسیدان میتواند در برخی فرمولهای رنگ و روشنکننده به فرآیند روشن شدن کمک کند، اما نتیجه به نوع محصول، درصد اکسیدان و پایه مو بستگی دارد.
ترکیب اکسیدانها یا محصولات مختلف بدون دستور مشخص توصیه نمیشود و ممکن است نتیجه غیرقابل پیشبینی داشته باشد.
اکسیدان و رنگ موی معمولی نباید بهصورت خودسرانه برای ابرو یا مژه استفاده شوند. FDA درباره خطر آسیب چشمی ناشی از استفاده از رنگ مو در این نواحی هشدار داده است.
درصد مناسب به هدف رنگ، پایه مو، نوع رنگ یا دکلره و وضعیت مو بستگی دارد و نمیتوان یک درصد را برای همه افراد و همه کاربردها مناسب دانست.